EpiDexia.blog: Ένα νέο blog για την Κεντροδεξιά

Το Επί Δεξιά είναι μια πλατφόρμα ανταλλαγής κεντροδεξιών απόψεων. Για εμάς, τη συντακτική ομάδα, η κεντροδεξιά σήμερα χαρακτηρίζεται από λογική, ηθική και μεσότητα, περίπου ως εξής: Λογική, με την έννοια της παράθεσης επιχειρημάτων, Ηθική, λαμβάνοντας υπόψη ότι ζούμε στην Ελλάδα, και, Μεσότητα, επειδή απεχθανόμαστε τα άκρα.

Η εθνική μας μοναξιά

Με αυτά και με αυτά φτάσαμε στο σημείο της θεοποίησης της επιστήμης, επικοινωνίας και των ιδεολογιών. Ξαφνικά κάποιοι απέκτησαν άρτια επιστημονική κατάρτιση σε θέματα ιστορίας, κορονοϊού και όχι μόνο, άλλοι μπέρδεψαν τον θεσμικό τους ρόλο με τον κοινωνικό ακτιβισμό και κάποιοι βάζουν την επικοινωνία πάνω από την πολιτική. Όσο και αν επισκιάζονται τα δύσκολα που έχουμε μπροστά μας από την ομολογουμένως πολύ αποτελεσματική διαχείριση της κυβέρνησης τόσο της πανδημίας όσο και των τουρκικών προκλήσεων στον Έβρο, με όλα τα παραπάνω αντιλαμβάνομαι ότι το μήνυμα, άλλοτε για την επιστήμη, άλλοτε για τον μαρξισμό-διεθνισμό και άλλοτε για τον φιλελευθερισμό-οικουμενισμό, είναι ότι κάποιοι τα έχουν αναγάγει σε «θρησκεία». Και όσοι τα υποστηρίζουν και εκφράζουν μένουν αλώβητοι. Δεν κρίνονται και φυσικά δεν δέχονται και συνέπειες. Εξού και η θεοποίηση τους. Η ελληνική κυβέρνηση, αφενός δεν τα προκαλεί, αφετέρου, όμως, είναι εκείνη που επέλεξε τα πρόσωπα και σε πολλές περιπτώσεις ενθαρρύνει τις επιλογές και πράξεις τους με την απουσία και ενίοτε και παρουσία της.

Η «μόλυνση» της οικονομίας από την επέλαση της πανδημίας του κορωνοϊού

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως, όταν θα έχει τελειώσει ο εφιάλτης της επέλασης της πανδημίας του κορωνοϊού, τίποτε δεν θα είναι ίδιο όπως ήταν πριν. Η ελπίδα μας είναι ότι αργά ή γρήγορα η επιδημία θα τεθεί υπό έλεγχο και οι συνέπειες δεν θα είναι καταστροφικές. Όταν ο κίνδυνος για την ανθρώπινη ζωή θα έχει περιοριστεί μοιραία η συζήτηση θα επικεντρωθεί στις οικονομικές επιπτώσεις.

Τεχνητή Νοημοσύνη: Ανάγκη για Εθνική Στρατηγική ως Άσκηση Προσαρμογής

Μεγάλη η συζήτηση στις μέρες μας για τις επιπτώσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης στην εργασία, στις ανθρώπινες σχέσεις, στα ατομικά δικαιώματα, στην ίδια την ύπαρξη – μια πρώτη γεύση μας έδωσε άλλωστε και το κείμενο το Ηλία Διάκου, εδώ στο Επί Δεξιά. Αναμφίβολα βρισκόμαστε ενώπιον δομικών αλλαγών, δε χωρεί αμφιβολία. Σχεδιάζουμε τις υποδομές των επόμενων 50 ετών. Αστοχίες στην αρχιτεκτονική του υπό διαμόρφωση συστήματος θα σημάνουν ευρύτερες παρεκκλίσεις επί παντός του επιστητού. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να καταδείξει το μέγεθος της πρόκλησης. Ενδιαφέροντες καιροί, το δίχως άλλο. Μέσα σε αυτήν την αλλαγή, υπάρχει μία μεταβλητή που θα κρίνει πολλά. Ποια είναι αυτή; Η ικανότητα και ο βαθμός προσαρμογής στα νέα δεδομένα που επιφέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη. Σε ποιο βαθμό οι άνθρωποι, οι κοινωνίες, οι ιδεολογίες, είναι ικανοί να προσαρμοστούν σε μία κατάσταση, που πιθανώς να σημάνει και την αρχή της μετεξέλιξης του ανθρώπινου είδους, όπως ακριβώς έγινε και πριν 70.000 χρόνια με την επικράτηση των Sapiens;

Αφιέρωμα στο 1821

200 χρόνια σύγχρονο Ελληνικό κράτος

Η πάντα επίκαιρη Επανάσταση του 1821

Οι Έλληνες είμαστε στον πυρήνα μας ένας λαός ξεροκέφαλος. Αρνούμαστε να αποδεχθούμε ό,τι δεν ταιριάζει με όσα στο πέρασμα των αιώνων έγιναν ένα, μέσω των βιωμάτων, με αυτήν την ίδια μας ύπαρξη και πλέον αποτελούν (επίκτητα) χαρακτηριστικά -είτε θετικά είτε αρνητικά- μας γνωρίσματα.

Πρώτη η Ελλάδα – αφού τότε, γιατί όχι και τώρα;

Η επέτειος των 200 ετών από την ελληνική επανάσταση βρίσκει την Ελλάδα σε εξαιρετική κατάσταση. Για να το διαπιστώσει αυτό κανείς χρειάζεται να κοιτάξει πίσω από τη σκόνη, τόσο της πανδημίας όσο και της πρόσφατης οικονομικής κρίσης.

ΛΕΝΩ ΜΠΟΤΣΑΡΗ – (1785 – 1804)

Όλες οι καπετάνισσες από το Κακοσούλι όλες την Άρτα πέρασαν, τα Γιάννινα τις πάνε, σκλαβώθηκαν οι αρφανές, σκλαβώθηκαν οι μαύρες, κι η Λένω δεν επέρασε, δεν την επήραν σκλάβα

Ιστορία και Ελληνική Επανάσταση

Με αφορμή την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση γίνεται πολύ λόγος τόσο για τα τότε γεγονότα καθαυτά όσο και για τον ρόλο και σκοπό της ιστορίας.

Ό,τι σκεφτόμαστε τώρα,

Hot

Κεντροδεξια
Πολιτικη
Επιχειρηματικοτητα
Θα μας καθορίσει η μαντήλα;

Θα μας καθορίσει η μαντήλα;

Ωστόσο και ενώ είναι σαφές πως η πολυπολιτισμικότητα είναι εδώ και μάλλον ήρθε για να μείνει, τίθεται ένα ερώτημα. Στη μικρή Ελλάδα, θα μας καθορίσει η μαντήλα; Η απάντηση είναι ένα καθαρό ΟΧΙ. Τότε γιατί προσκυνάς τον Αντετοκούμπο θα σπεύσει κάποιος να μας ψέξει. Ο Αντετοκούμπο δε μας επέβαλε πώς θα φερόμαστε, δε θίχτηκε από τον πολιτισμό της χώρας που τον υποδέχτηκε και δεν προσπάθησε να επιβάλλει αξίες και συμπεριφορές που δε συνάδουν. Τουναντίον, θα συμπληρώσουμε, η χώρα υποδοχής δεν του φέρθηκε σωστά και αυτός κόντρα στο ρεύμα την προβάλλει σε κάθε ευκαιρία. Θα θέλαμε να ήταν αλλιώς. Θα θέλαμε να μην είχε νιώσει κοινωνικό αποκλεισμό, ξενοφοβία, ρατσισμό. Θα θέλαμε να είχε τη δυνατότητα αβίαστα να αναπτύξει την προσωπικότητά του εντός του πλαισίου της κοινωνίας που τον υποδέχθηκε, συνθέτοντας δημιουργικά επιμέρους πολιτισμικά στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν. Και εδώ μπαίνουμε στην ουσία της συζήτησης καθώς προκύπτει η ανάγκη να σχεδιαστούν οι κανόνες.

«Η Ιδέα της Ευρώπης» του Τ. Στάινερ είναι μια καλή ιδέα για την μετα-εορταστική αναγνωστική περίοδο

«Η Ιδέα της Ευρώπης» του Τ. Στάινερ είναι μια καλή ιδέα για την μετα-εορταστική αναγνωστική περίοδο

Πιστεύω ότι δεν υπάρχει κάτι καλύτερο για το ξεκίνημα μιας χρονιάς από την πρόταση για ένα βιβλίο: «Η Ιδέα της Ευρώπης» του Τζώρτζ Στάινερ των εκδόσεων Δώμα είναι νομίζω βιβλίο κατάλληλο για μια τέτοια σύσταση, επειδή λύνει περισσότερα από ένα προβλήματα της μετα-χριστουγεννιάτικης αναγνωστικής περιόδου: Είναι σύντομο, επομένως δεν επιβαρύνει όσους από εμάς χρησιμοποίησαν τις μέρες της γιορτινής σχόλης για να καλύψουν δυσθεώρητους αναγνωστικούς στόχους μιας ολόκληρης χρονιάς που πέρασε. Διαβάζεται εύκολα, επομένως δεν χρειάζεται τις ιδανικές συνθήκες γραφείου ή πολυθρόνας – ένα καφέ αρκεί. Ταυτόχρονα όμως κάθε σελίδα του είναι σημαντική και δίνει αφορμή για σκέψεις και περαιτέρω έρευνα σε όποιον θέλει να ασχοληθεί, επομένως δεν μας τρώει πολύτιμο χρόνο. Τέλος, τα «εκδοτικά» του είναι εξαιρετικά, τόσο όσον αφορά την μετάφραση (από τα αγγλικά, όμως και η απόδοση των γερμανικών και γαλλικών όρων είναι μια χαρά), όσο και σε σχέση με το εξώφυλλο, το χαρτί, την γραμματοσειρά και το στήσιμο της σελίδας, που κάνουν ευχάριστη την ανάγνωση.

Η ανάγκη αλλαγής τρόπου σκέψης σε μία εποχή “τρέλας”

Η ανάγκη αλλαγής τρόπου σκέψης σε μία εποχή “τρέλας”

Από το 1981 και μετά, χτίστηκε μία Ελλάδα που όλοι περιμέναμε τα πάντα από το κράτος. Το κράτος να μου βρει δουλειά, το κράτος να μου δώσει το επίδομα, το κράτος να μου δώσει σύνταξη παχυλή και πρόωρη, το κράτος να φτιάξει νοσοκομεία, να φτιάξει σχολεία, πανεπιστήμια, να περιφρουρήσει την τάξη, να εγγυηθεί τα λεφτά μου, να βάλει τάξη στη Δημόσια διοίκηση, να φτιάξει φυλακές, να φτιάξει δρόμους, να μου μάθει να σέβομαι το περιβάλλον, να μην παρκάρω σε θέση αναπήρου, να ικανοποιήσει τα “ρουσφέτια” που ζητώ. “Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου” είχε πει κάποτε ο Τζων Κέννεντυ αλλά…

Σημαία από νάυλον

Σημαία από νάυλον

Οι εκλογές της προηγούμενης εβδομάδας, με όλα τα ανάμικτα και ανεπίκαιρα συναισθήματα που ακολούθησαν την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Γιώργου Α. Παπανδρέου, μπορώ να πω ότι με εξέπληξαν ευχάριστα.
Είναι ανακουφιστικό να βλέπεις ένα παλιό αστικό κόμμα να ανέρχεται και να αναζητά τη θέση του στο χάρτη της Βουλής στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Αυτή είναι η μια ανάγνωση. Υπάρχει κι άλλη : Το ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής, όπως θα λέγεται, το κόμμα υπό την ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη είναι ένα κόμμα χωρίς γραβάτα.

Σοσιαλισμός… απειλούμενο είδος των αντιφάσεων

Σοσιαλισμός… απειλούμενο είδος των αντιφάσεων

Ο «επιστημονικός» θεός του κομμουνισμού, που επαίρεται ότι εφαρμόζει μια «επιστημονική» προσέγγιση στον καθορισμό ενός κοινωνικού σχηματισμού, δέχεται μονολιθικά τον τρόπο παραγωγής αλλά δεν αποδέχεται την επίδραση άλλων επιστημών, της Βιολογίας, Γενετικής και Κβαντικής Φυσικής. Γενικότερα, σοσιαλισμός και Ιστορικός Υλισμός είναι γεμάτος αντιφάσεις. Η μόνη και μια συμβουλή μου προς τον νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ θα ήταν να αποφύγει όλες τις αντιφάσεις του σοσιαλισμού. Αλλά αν το κάνει αυτό τότε τι σοσιαλισμός θα έχει μείνει;;;
Με μια συνοπτική καταγραφή και αναφορά των θεωριών και πρακτικών του Ιστορικού Υλισμού θα επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε στον νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, αυτές τις βασικότερες αντιφάσεις του ιστορικού υλισμού. Και, φυσικά, τόσο για το καλό του πολιτικού του μέλλοντος όσο και για το μέλλον της χώρας, να του δώσουμε να καταλάβει ότι, πριν από όλα τα άλλα, είναι θεμελιώδες να απομακρυνθεί ιδεολογικά από αυτές – αντιφάσεις – για να μπορέσει η εκλογή του να φέρει την ανανέωση.

Εκλογές ΚΙΝΑΛ: Απασχολούν την Κεντροδεξιά;

Εκλογές ΚΙΝΑΛ: Απασχολούν την Κεντροδεξιά;

Η ολοκλήρωση των εσωκομματικών εκλογών του Κινήματος Αλλαγής και η εκλογή νέου Προέδρου αποτελούν προφανώς σημαντικά γεγονότα της κεντρικής πολιτικής σκηνής της χώρας. Καθένας αυτή την περίοδο κάνει τη δική του ανάλυση του αποτελέσματος, με βάση την δική του οπτική και προτεραιότητες. Ποια θα ήταν, επομένως, μια κεντροδεξιά θεώρηση των πραγμάτων; Στο ερώτημα αυτό θα επιχειρήσουμε όλη η συντακτική ομάδα του Επί Δεξιά να απαντήσουμε – αυτό εδώ είναι το πρώτο κείμενό μας σχετικά:

Οι εσωκομματικές και οι συνδικαλιστικές εκλογές είναι άσκηση δημοκρατίαςΚαι η συμμετοχή μας είναι απαραίτητη!

Οι εσωκομματικές και οι συνδικαλιστικές εκλογές είναι άσκηση δημοκρατίας
Και η συμμετοχή μας είναι απαραίτητη!

Αυτή την περίοδο, παρά τον κορωνοιό, στην Ελλάδα έχουμε ένα σωρό ευκαιρίες δημοκρατικής συμμετοχής. Η Νέα Δημοκρατία έκανε ήδη τις εσωκομματικές της εκλογές και τώρα βαδίζει προς Τακτικό Συνέδριο. Το Κίνημα Αλλαγής έχει σύντομα τις δικές του εσωκομματικές, και ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη ανακοίνωσε το Συνέδριό του τον Φεβρουάριο. Σε επαγγελματικό επίπεδο, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι θα έχουν σύντομα τις δικές τους εκλογές – οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές και για το blog μας, αφού υποψήφια σύμβουλος στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, με τον συνδυασμό του Δημήτρη Αναστασόπουλου, είναι η «δική μας» Αγγελική Μητροπούλου!

Αυτοβελτίωση και επιστροφή στα βασικά

Αυτοβελτίωση και επιστροφή στα βασικά

Αναμφίβολα κερδίζει έδαφος τα τελευταία χρόνια και παρουσιάζει αυξητική τάση ένα νέο επάγγελμα αυτό του «life coach» ή αλλιώς «προπονητή ζωής». Μια ειδίκευση που βασίζεται στην καθοδήγηση των ανθρώπων μέσω προτάσεων και οδηγιών για αυτοβελτίωση και προσωπική ανάπτυξη. Αυτό που ανάμεσα σε άλλα πρεσβεύει είναι ότι μέσα από τον επαναπροσδιορισμό της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής μπορεί να επιτευχθεί μια αποτελεσματική λειτουργία του ανθρώπου, απαλλαγμένη από το άγχος και τη δυστυχία.

Ν.Δ.: Μία ιστορική αναδρομή χωρίς εμμονές

Ν.Δ.: Μία ιστορική αναδρομή χωρίς εμμονές

Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο για την παράταξη που ήταν πάντα το δημοκρατικό ανάχωμα απέναντι στη διχόνοια, έχοντας συνδέσει το όνομά της με την Ευρωπαϊκή πορεία της νεότερης Ελλάδας. Αν κάνουμε μία αναδρομή χωρίς εμμονές στην ιστορία της παράταξης από το 1952 μέχρι σήμερα, το συμπέρασμα είναι κοινό. Όλοι οι ηγέτες της ήθελαν να μιλούν για το μέλλον και όχι για το παρελθόν.

Wind of change ή τότε που νομίζαμε ότι θα αλλάξουμε τον κόσμο

Wind of change ή τότε που νομίζαμε ότι θα αλλάξουμε τον κόσμο

Τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 ζήσαμε μια περίοδο παρατεταμένης ελπίδας ότι θα αλλάξουμε τον κόσμο. Ήταν η εποχή της εφηβείας μας. Η νεότητα συνοδεύεται από την αμφισβήτηση του παρελθόντος και τη διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος. Ακολούθησαν τα γεγονότα της κατάρρευσης του «τοίχους της ντροπής» και της ενδυνάμωσης της ελπίδας για την ανοικοδόμηση μιας άλλης Ευρώπης. Θα επιρρίψουμε κι ευθύνες σε εκείνο το τραγούδι των Scorpions “Wind of change”, που πιστοποιούσε ρυθμικά αυτό το ρεύμα της αλλαγής. Στη χώρα μας πιστέψαμε ότι είχαμε μπει σε ευρωπαϊκούς ρυθμούς, είχαμε κατά κάποιο τρόπο συγχρονιστεί με το δυτικό τρόπο ζωής. Εξάλλου μεγαλώσαμε με την ευρωπαϊκή ιδέα και γαλουχηθήκαμε με την εντύπωση ότι ανήκουμε στην ευρωπαϊκή οικογένεια και ότι κάποια στιγμή αυτή η Ένωση από οικονομική δύναμη θα γινόταν και πολιτική. Στο μεταξύ διευρύνθηκε, αυξήθηκε, επεκτάθηκε, αλλά το ζητούμενο τίθεται υπό αμφισβήτηση: ωρίμασε; Ποια είναι σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιοι είναι οι στόχοι της για τα επόμενα, ας πούμε, δέκα χρόνια;

Θα μας καθορίσει η μαντήλα;

Ωστόσο και ενώ είναι σαφές πως η πολυπολιτισμικότητα είναι εδώ και μάλλον ήρθε για να μείνει, τίθεται ένα ερώτημα. Στη μικρή Ελλάδα, θα μας καθορίσει η μαντήλα; Η απάντηση είναι ένα καθαρό ΟΧΙ. Τότε γιατί προσκυνάς τον Αντετοκούμπο θα σπεύσει κάποιος να μας ψέξει. Ο Αντετοκούμπο δε μας επέβαλε πώς θα φερόμαστε, δε θίχτηκε από τον πολιτισμό της χώρας που τον υποδέχτηκε και δεν προσπάθησε να επιβάλλει αξίες και συμπεριφορές που δε συνάδουν. Τουναντίον, θα συμπληρώσουμε, η χώρα υποδοχής δεν του φέρθηκε σωστά και αυτός κόντρα στο ρεύμα την προβάλλει σε κάθε ευκαιρία. Θα θέλαμε να ήταν αλλιώς. Θα θέλαμε να μην είχε νιώσει κοινωνικό αποκλεισμό, ξενοφοβία, ρατσισμό. Θα θέλαμε να είχε τη δυνατότητα αβίαστα να αναπτύξει την προσωπικότητά του εντός του πλαισίου της κοινωνίας που τον υποδέχθηκε, συνθέτοντας δημιουργικά επιμέρους πολιτισμικά στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν. Και εδώ μπαίνουμε στην ουσία της συζήτησης καθώς προκύπτει η ανάγκη να σχεδιαστούν οι κανόνες.

«Η Ιδέα της Ευρώπης» του Τ. Στάινερ είναι μια καλή ιδέα για την μετα-εορταστική αναγνωστική περίοδο

Πιστεύω ότι δεν υπάρχει κάτι καλύτερο για το ξεκίνημα μιας χρονιάς από την πρόταση για ένα βιβλίο: «Η Ιδέα της Ευρώπης» του Τζώρτζ Στάινερ των εκδόσεων Δώμα είναι νομίζω βιβλίο κατάλληλο για μια τέτοια σύσταση, επειδή λύνει περισσότερα από ένα προβλήματα της μετα-χριστουγεννιάτικης αναγνωστικής περιόδου: Είναι σύντομο, επομένως δεν επιβαρύνει όσους από εμάς χρησιμοποίησαν τις μέρες της γιορτινής σχόλης για να καλύψουν δυσθεώρητους αναγνωστικούς στόχους μιας ολόκληρης χρονιάς που πέρασε. Διαβάζεται εύκολα, επομένως δεν χρειάζεται τις ιδανικές συνθήκες γραφείου ή πολυθρόνας – ένα καφέ αρκεί. Ταυτόχρονα όμως κάθε σελίδα του είναι σημαντική και δίνει αφορμή για σκέψεις και περαιτέρω έρευνα σε όποιον θέλει να ασχοληθεί, επομένως δεν μας τρώει πολύτιμο χρόνο. Τέλος, τα «εκδοτικά» του είναι εξαιρετικά, τόσο όσον αφορά την μετάφραση (από τα αγγλικά, όμως και η απόδοση των γερμανικών και γαλλικών όρων είναι μια χαρά), όσο και σε σχέση με το εξώφυλλο, το χαρτί, την γραμματοσειρά και το στήσιμο της σελίδας, που κάνουν ευχάριστη την ανάγνωση.

Η ανάγκη αλλαγής τρόπου σκέψης σε μία εποχή “τρέλας”

Από το 1981 και μετά, χτίστηκε μία Ελλάδα που όλοι περιμέναμε τα πάντα από το κράτος. Το κράτος να μου βρει δουλειά, το κράτος να μου δώσει το επίδομα, το κράτος να μου δώσει σύνταξη παχυλή και πρόωρη, το κράτος να φτιάξει νοσοκομεία, να φτιάξει σχολεία, πανεπιστήμια, να περιφρουρήσει την τάξη, να εγγυηθεί τα λεφτά μου, να βάλει τάξη στη Δημόσια διοίκηση, να φτιάξει φυλακές, να φτιάξει δρόμους, να μου μάθει να σέβομαι το περιβάλλον, να μην παρκάρω σε θέση αναπήρου, να ικανοποιήσει τα “ρουσφέτια” που ζητώ. “Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου” είχε πει κάποτε ο Τζων Κέννεντυ αλλά…

Επί Δεξιά: Ένα νέο blog για την Κεντροδεξιά

Το Επί Δεξιά είναι μια πλατφόρμα ανταλλαγής κεντροδεξιών απόψεων.

 

Για εμάς, τη συντακτική ομάδα, η κεντροδεξιά σήμερα χαρακτηρίζεται από λογική, ηθική και μεσότητα, περίπου ως εξής:

 

Λογική, με την έννοια της παράθεσης επιχειρημάτων,

 

Ηθική, λαμβάνοντας υπόψη ότι ζούμε στην Ελλάδα,

 

Μεσότητα, επειδή απεχθανόμαστε τα άκρα.

 

Κατά τούτα διαφοροποιούμαστε από την αριστερά (επειδή θεωρούμε ότι στερείται λογικής), από την σοσιαλδημοκρατία (επειδή θεωρούμε ότι η λογική της είναι εσφαλμένη), αλλά και από τους φιλελεύθερους, οι οποίοι, αν και ιδεολογικοί μας συγγενείς, θεωρούμε ότι βρίσκονται τόσο μπροστά από την κοινωνία ώστε τελικά να καταλήγουν πολύ μακριά της.

Follow Us

Γράψου στη λίστα φίλων!