Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα περιοδικό για την φωτογραφία από την Τσεχία με θέμα την «Ουτοπία»Τα κείμενα του περιοδικού ήταν όλα ό,τι ακριβώς θα περίμενε κανείς. Στην αρχή, η συνηθισμένη αριστερή γκρίνια: Το καπιταλιστικό μας σύστημα σήμερα είναι χαλασμένο, δεν λειτουργεί πια, ο κορωνοϊός το εξέθεσε, θα πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές. Ζούμε, λένε, σε έναν μετα-καπιταλιστικό εφιάλτη που καταστρέφει τα ιδανικά μας μέσω ενός πραγματιστικού-τεχνοκρατικού τρόπου σκέψης που κάνει τις ιδέες προϊόντα. Στον θατσερικό εφιάλτη του «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική» οι αριστεροί της διπλανής πόρτας αντιτάσσουν ότι «Υπάρχουν, πολλές, μα πάρα πολλές!».

Ποιες είναι αυτές οι εναλλακτικές στην καπιταλιστική κοινωνία; Εδώ έρχεται η, αριστερή, ουτοπία: Συλλογικότητες που αυτο-οργανώνονται χωρίς ιεραρχίες, παράγουν το δικό τους ψωμί, ταξιδεύουν με ιστιοπλοϊκά τον κόσμο προτείνοντας ένα νέο μοντέλο βιώσιμης γεωργίας, ψαρεύουν παραδοσιακά με κανώ, εξετάζουν κάθε μέρα τα συναισθήματά τους κλπ κλπ.

Αυτή λοιπόν είναι η λύση στα προβλήματα του σύγχρονου καπιταλισμού, ο αντίλογος, το «άλλο» μοντέλο που θα μας σώσει.

Δεν υπάρχει νομίζω κανένας λόγος να ασχοληθεί κανείς σοβαρά με προτάσεις που μπορεί να εξυπηρετούν μικρο-ομάδες 5-10 ατόμων αλλά είναι εντελώς ακατάλληλες για τα 8 δις του πληθυσμού της γης.

Ο μόνος λόγος που αναφέρομαι σε αυτές εδώ είναι επειδή αυτός είναι ο αριστερός τρόπος σκέψης που αναπαράγεται και στην Ελλάδα σήμερα. Εκφράστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ κατά το πρόσφατο παρελθόν, που εξελέγη υποσχόμενος να σκίσει με ένα νόμο τα Μνημόνια υποστηριζόμενος από τους «αγανακτισμένους» στις πλατείες και τους «δεν πληρώνω» στα διόδια. Ποια ήταν η λύση που πρότεινε σε αντικατάσταση των Μνημονίων που θα έσκιζε; Απολύτως καμία. Ή μάλλον, αν ακούσει κανείς προσεκτικά τι έλεγαν τότε και τι εξακολουθούν να λένε και τώρα τα στελέχη του, ακριβώς η παραπάνω: Η Αριστερή Ουτοπία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αφαίρεσε από το όνομά του την «Ριζοσπαστική Αριστερά», επιλέγοντας έτσι να παραμείνει ένα κόμμα της Αριστερής Ουτοπίας. Η μόνη ουσιαστική διαφορά του παραπάνω τσέχικου κειμένου από ένα αντίστοιχό του ελληνικό είναι οι «κακοί»: Για τους Τσέχους οι «κακοί» είναι εκτός από τους καπιταλιστές και, λόγω ιστορίας, οι κομμουνιστές, αφού κι αυτοί προτείνουν ένα διαφορετικό από το καπιταλιστικό μοντέλο (και πράγματι, ο Μαρξ ήδη από νωρίς επεσήμανε τις διαφορές ενός ουτοπικού-κοινοτιστικού μοντέλου έναντι ενός μοντέλου «σοσιαλιστικού» που θα έπρεπε να επιβληθεί). Στην Ελλάδα, και πάλι λόγω ιστορίας, τον ρόλο των κακών κομμουνιστών καλύπτουν οι φασίστες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Αριστερής Ουτοπίας (πέρα από το κακό που κάνει στην κοινωνία, στερώντας την από εποικοδομητική αντιπολίτευση, γόνιμη κριτική και πρακτικές λύσεις στα προβλήματα) είναι η βαθιά υποκρισία της: Το περιοδικό που αποτέλεσε την αφορμή γι αυτό εδώ το κείμενο είναι εκτυπωμένο σε πανάκριβο χαρτί, εκδόθηκε με επιδότηση της τσέχικης κυβέρνησης (ναι, του Αντρέι Μπάμπις) και φωτογραφίες από τα studio των συντακτών του δείχνουν πανάκριβες φωτογραφικές μηχανές και υπολογιστές apple imacs και mac book pro – υποθέτω, όλα απαραίτητα καπιταλιστικά εργαλεία για να χτίσουν οι συλλογικότητες την Αριστερή Ουτοπία τους…

Σχετικά Άρθρα

Η επιστήμη έκανε το χρέος της, τώρα η σειρά σου!

Η επιστήμη έκανε το χρέος της, τώρα η σειρά σου!

Όπως σε τόσες άλλες εκφάνσεις της ελληνικής κοινωνίας και πολιτικής ζωής, οι «μάγκες» και τα «γατόνια» που δεν υπακούν τους νόμους και τους κοινωνικούς κανόνες, που δε γνωρίζουν πώς να διαβιούν μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο, οι αντικοινωνικοί αυτοί τύποι (κι ας είναι κάθε βράδυ έξω και τα σπάνε), αυτή τη φορά έχουν γίνει επικίνδυνοι για την υγεία του διπλανού τους (στην κυριολεξία) και για την ελευθερία του διπλανού τους. Είναι εκείνοι που σου κλέβουν τη δυνατότητα να ζεις ως ελεύθερος γιατί οδηγούν την κοινωνία σε πλήρη παροπλισμό, σε πλήρες πάγωμα ελευθεριών και δικαιωμάτων σου. Που σου ρουφάνε τον αέρα που αναπνέεις.
Οι εμβολιασμένοι πολίτες έχουν αδιαμφισβήτητα και αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα. Τα δικαιώματα των συνεπών πολιτών που εμβολιάσθηκαν, αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή τον κίνδυνο να υποχωρήσουν έναντι του πλήθους των, από πεποίθηση, μη εμβολιασμένων, κι έτσι όλη η συζήτηση κινείται γυρω από λάθος άξονα. Αντί να συζητάμε για τα δικαίωματα, τάχα, των μη εμβολιασμένων, πρέπει αντιθέτως, να περιφρουρήσουμε και να διαφυλάξουμε τα δικαιώματα του εμβολιασμένου πληθυσμού μας. Ας το δούμε πιο αναλυτικά:

read more
Crash Test για την Υπουργό: Μέρος Ι

Crash Test για την Υπουργό: Μέρος Ι

Η σκέψη για αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος υπάρχει από την πρώτη ημέρα (κυριολεκτικά) της διακυβέρνησης της χώρας από την παρούσα κυβέρνηση. Η ανάγκη για αυτονομία και ενδυνάμωση της σχολικής μονάδας υπήρξε ένα από τα κεντρικά θέματα της προεκλογικής περιόδου και παρέμεινε στο επίκεντρο του αρμόδιου Υπουργείου μέχρι την ανατροπή που επέφερε στη λειτουργία των σχολείων (και όχι μόνο) η πανδημία του covid19. Με ένα νέο νομοσχέδιο επιχειρείται να επιλυθούν, κάποια από τα πιο καίρια και διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης. Πράγματι, διαχρονικά και μακροχρόνια, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πάσχει από ακαμψία και άρνηση εκσυγχρονισμού, διακατεχόμενο ταυτόχρονα από ένα σύνδρομο συνδικαλιστικής εμμονής, αφού υπάρχει και δουλεύει ως αυτοσκοπός, όχι για τα παιδιά, αλλά για τους εκπαιδευτικούς των σχολείων και των φροντιστηρίων. Να δούμε όμως ποιες είναι οι πιο σημαντικές ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου για την «Αναβάθμιση του Σχολείου και την Ενδυνάμωση των Εκπαιδευτικών».

read more
Όλα για την δόξα ή φυλακή της ανθρώπινης ασχετοσύνης τους

Όλα για την δόξα ή φυλακή της ανθρώπινης ασχετοσύνης τους

Με το πέρασμα του χρόνου το όνομα του Ηρόστρατου έγινε συνώνυμο αυτού που διακατέχεται από τη μανία να γίνει γνωστός, έστω και διαπράττοντας κάτι κατακριτέο και καταστροφικό. Η φράση «ηροστράτειος δόξα» σημαίνει τη φήμη που αποκτά κάποιος από καταστροφική πράξη, ενώ η φράση «ηροστράτειο έργο», το καταστροφικό έργο. Δυστυχώς, Ηρόστρατους βλέπει ακόμα πιο έντονα σήμερα, σε σχέση με κάθε άλλη εποχή, κανείς σε όλα τα πεδία της ελληνικής πραγματικότητας.

read more

Γράψου στη λίστα φίλων!

Ακολουθήστε μας