Αυτή η νέα επιδημία CoV (coronavirus), η επιστημονική ονομασία της οποίας είναι SARS-CoV-2 ή HCoV-19, η οποία ξεκίνησε πάλι από την Κίνα όπως και οι δυο προγενέστερες (SARS-CoV-1 &  H1N1) και πήρε τις διαστάσεις πανδημίας συνεπεία της κακής διαχείρισης από τον ΠΟΥ (αποτελεί προσωπική μου άποψη & θα επανέλθω σε επόμενο άρθρο), αποκάλυψε τρία βασικά και διαφορετικά μοντέλα ως αναφορά την κρατική αντίδραση στον ιό:

 

  1. Kομμουνιστικό μοντέλο ή, διαφορετικά, μοντέλο Κίνας

Το συγκεκριμένο μοντέλο βασίστηκε στην έλλειψη διαφάνειας και στη χρησιμοποίηση  σκληρών εργαλείων καταστολής για την επιβολή των μέτρων «προστασίας». Το Κινέζικο lockdown (απαγορευτικό όπως πολύ σωστά «μεταφράζει» ο καθηγητής Μπαμπινιώτης) δεν είναι αστείο, δεν εφαρμόζεται με ΠΔ (Προεδρικά Διατάγματα) ή ΚΥΑ (Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις) αλλά με τα «τουφέκια» για να υπερβάλλουμε και λίγο. Οι δικτατορίες καταστρατηγούν με ευκολία τις ατομικές ελευθερίες, αντίστοιχα όμως με την ίδια ευκολία είναι γαλαντόμες στην εφαρμογή των οικονομικών ελευθεριών. Πριν από κάποιες ημέρες λοιπόν, η Κίνα και 14 επιπλέον χώρες στην περιοχή της Ασίας υπέγραψαν σύμφωνο ελευθέρων συναλλαγών αξίας τριάντα τοις εκατό (30%) του παγκόσμιου ΑΕΠ εν μέσω πανδημίας παρακαλώ. Δύο βασικές λεπτομέρειες: 1. Τη συγκεκριμένη συμφωνία συνυπογράφουν οι ιστορικοί εχθροί της Κίνας , οι Ιάπωνες, και 2. Οι χώρες που υπογράφουν  έχουν σχεδόν νικήσει τον ιό.

 

  1. Αμερικανικό μοντέλο

Το δεύτερο μοντέλο είναι το Αμερικανικό: Ο θρίαμβος του καπιταλισμού και της ελευθερίας. Είναι δύσκολο να σκεφτούμε ένα απαγορευτικό (lockdown) κινέζικου στιλ στη χώρα όπου ισχύει η πρώτη τροποποίηση* (1st Amendment)  στο Αμερικανικό Σύνταγμα και η ελευθερία της οπλοκατοχής. Οι Αμερικανοί παρ΄ όλα αυτά δεν έμειναν άπραγοι, επένδυσαν πραγματικά πολλά χρήματα. Η κυβέρνηση Trump «άνοιξε το πορτοφόλι» και μέσα σε λίγες ημέρες χορήγησε μη επιστρεπτέα επιχορήγηση (κατά το Ελληνικότερο  Επιστρεπτέα Προκαταβολή!) 2,5 δις δολάρια σε φαρμακευτικές εταιρείες για να βρουν το εμβόλιο. Η Moderna, η τελευταία που δοκιμάζει τον «μαγικό ορό», πήρε ούτε λίγο ούτε πολύ κάτι κοντά στα 500 εκατομμύρια δολάρια. Ποτέ στην ιστορία δεν έχει ανακαλυφθεί φάρμακο τόσο αποτελεσματικό σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Τα μη επιστρεπτέα δισεκατομμύρια δολάρια όχι μόνο θα καταστήσουν τους Αμερικανούς άνοσους από τους πρώτους μαζί με τους Βρετανούς, αλλά τελικά θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους μεγαλύτερα κέρδη, όσον αφορά  ολόκληρο το σύστημα, διαμέσου της πληρωμής των αναλογούντων φόρων από τη μεριά των εταιριών.

* Η πρώτη τροποποίηση (τροποποίηση I) του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών εμποδίζει την κυβέρνηση να θεσπίσει νόμους που θα ρυθμίζουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την καθιέρωση συγκεκριμένης θρησκείας ή που θα απαγορεύουν την ελεύθερη άσκηση της θρησκείας ή θα παρακωλύουν την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία του τύπου, της συνάθροισης, ή το δικαίωμα αναφοράς στη κυβέρνησης για αποκατάσταση καταγγελιών. Εγκρίθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1791, ως μία από τις δέκα τροπολογίες που συνιστούν το νόμο για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 

  1. Ευρωπαϊκό μοντέλο

Υπάρχει βέβαια και το Ευρωπαϊκό μοντέλο. Κάτι ενδιάμεσο μεταξύ των δύο πρώτων, αναφορικά με τις πολιτικές ελευθερίες. Στα οικονομικά, από την άλλη πλευρά, είναι μοναδικό: Σχεδίασε μια χρηματοδότηση τεράστια για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα της τάξης των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, την ανακοίνωσε πριν από το καλοκαίρι με πυροτεχνήματα και για πολιτικούς λόγους διατήρησης ισορροπιών (βλ. τη πρόσφατη διαφωνία κάποιων Κρατών-Μελών), και την μπλόκαρε πριν από μερικές ημέρες (ακριβώς όταν η ασιατική ήπειρος και συνολικά δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι αποφάσισαν να μειώσουν τα τέλη & τους δασμούς μεταξύ των οικονομιών τους). Το βέτο μόνο δύο χωρών (Ουγγαρία & Πολωνία) στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό σχετίζεται με την εκταμίευση ευρωπαϊκών πόρων και εμποδίζει μια χρηματοδότηση που θα είχε ωφελήσει γρήγορα (το «αιώνιο» πρόβλημα της ΕΕ, ο χρόνος) είκοσι επτά χώρες.

Στην Ευρώπη, τα ΜΜΕ , οι διανοούμενοι μας και άλλοι πολλοί μπορούν να είναι ικανοποιημένοι με την υποτιθέμενη ανωτερότητα του Ευρωπαϊκού πολιτικού και οικονομικού συστήματος με την τήρηση των θεμελιωδών αξιών της Ένωσης, όπως του κράτους δικαίου, της ελευθερίας του Τύπου, της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και των ατομικών δικαιωμάτων. Ο κίνδυνος όμως είναι ότι η πανδημία κινδυνεύει να γίνει ό,τι η έλλειψη τροφής η ευλογιά για τους Αζτέκους ή η δημογραφική κατάρρευση για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, δηλαδή ο καταλύτης για μια αργή και ασυναγώνιστη παρακμή. Στο βωμό της ιερής αποκήρυξης του αυταρχισμού και φοβισμένοι για τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών αλλά και την αντίδραση των αγορών, υιοθετήσαμε εδώ στην Ευρώπη έναν τρίτο, διαφορετικό τρόπο που αποτελείται από διαδικασίες τόσο γραφειοκρατικές που δεν οδηγούν πουθενά παρά μόνο σε τραγικές καθυστερήσεις.

Σχετικά Άρθρα

Η Ευρώπη και τα εμβόλια«Στις Βρυξέλλες, κανείς δεν σε ακούει αν ουρλιάζεις»

Η Ευρώπη και τα εμβόλια
«Στις Βρυξέλλες, κανείς δεν σε ακούει αν ουρλιάζεις»

Αυτή την περίοδο ασκείται παντού έντονη κριτική στις Βρυξέλλες, ότι απέτυχαν με την προμήθεια των εμβολίων για την COVID-19. Οι καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων αλλά και η επιμονή της Κομισιόν να αποφασίσει εκείνη αντί για τα Κράτη-Μέλη έφεραν την Ευρώπη τελευταία στην παγκόσμια κούρσα των εμβολιασμών, πίσω όχι μόνο από Αμερική, Κίνα και Ρωσία, αλλά και το Ηνωμένο Βασίλειο ή το Ισραήλ. Με πρόσφατο άρθρο του το politico.eu ρίχνει την ευθύνη προσωπικά στην Πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Άλλο άρθρο έριξε ευθύνες και στην, Κύπρια, Επίτροπο για την Υγεία, Στέλλα Κυριακίδου. Αν κάτι είναι γεγονός, αυτό είναι ότι η Ευρώπη απέτυχε στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Η αληθινή όμως ερώτηση είναι, γιατί φτάσαμε ως εδώ; Τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες; Τα πράγματα είναι πραγματικά απλά: Οι θέσεις είναι δοτές, μη εκλόγιμες. Η «πρωθυπουργός» της Ευρώπης, δηλαδή η Πρόεδρος της Κομισιόν, και οι «υπουργοί» της Ευρώπης, δηλαδή οι Επίτροποι, διορίζονται – δεν εκλέγονται. Και, όπως είναι γνωστό σε καθένα, όποιος διορίζεται οφείλει σε εκείνον που τον διόρισε.

read more
Η Ελλάδα σε έναν πολυπολικό και πολυπολιτισμικό κόσμο

Η Ελλάδα σε έναν πολυπολικό και πολυπολιτισμικό κόσμο

Σε αυτόν λοιπόν τον πολυπολικό κόσμο, ρόλο κλειδί παίζουν οι πολιτισμοί. Κι αυτό γιατί παρόλο που υπήρχε η θεώρηση -και ακόμη κάποιοι το πιστεύουν- ότι τελικά η οικονομία θα υπερισχύσει και θα αμβλύνει τις όποιες διαφορές, αποδεικνύεται ότι αυτό δεν ισχύει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει σύγκρουση, τουλάχιστον επί του παρόντος και σίγουρα όχι με όλους.

read more

Γράψου στη λίστα φίλων!

Ακολουθήστε μας