Ε, όχι και «αριστερό πρότζεκτ»(!) η ευρωπαϊκή ενοποίηση!

Κεντροδεξιά, Πολιτική

Written by Vagelis Papakonstantinou

06/11/2019

Στο τρέχον (Οκτωβρίου) τεύχος του The Books Journal, ο Π. Κ. Ιωακειμίδης, υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΚΙΝΑΛ, μας δίνει τη δική του ερμηνεία για την “εκλογική επίδοση του ΚΙΝΑΛ». Διάβασα το κείμενό του με ενδιαφέρον, άλλωστε στα περισσότερα σημεία οι δικές του ερμηνείες επιβεβαιώνουν τις δικές μου. Μόλις όμως έφτασα στην τελευταία παράγραφο του κειμένου του πήγε να μου πέσει το περιοδικό από τα χέρια: Εκεί ο συγγραφέας προτείνει, ως μελλοντική στρατηγική για το ΚΙΝΑΛ, την “έμφαση στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, την ευρωπαϊκή υπερεθνική ενοποίηση. Σήμερα αυτό είναι ένα βαθύτατα αριστερό project».

“Βαθύτατα αριστερό πρότζεκτ” η ευρωπαϊκή ενοποίηση; Από που κι ως που; Στην Ελλάδα; Σε Έλληνες πολίτες απευθύνεται ο συγγραφέας; Ή σε κάποιους άλλους;

Συνοπτικά, η ιστορία θα γράψει ότι την Ελλάδα την έβαλε στην ευρωπαϊκή ένωση η δεξιά το 1981, και την διατήρησε σε αυτήν το 2015.

Η ευρωπαϊκή υπόθεση στην Ελλάδα είναι, εντελώς, δεξιά υπόθεση – πρότζεκτ, αν προτιμάτε. Θα έλεγα μάλιστα ότι και στην Ευρώπη η ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι δεξιό πρότζεκτ (δείτε ποιοι υπέγραψαν και πρωταγωνίστησαν μέχρι σήμερα, αλλά και ποιοι σήμερα συνεχίζουν να δουλεύουν γι αυτήν), αλλά δεν είναι ανάγκη να το πάω τόσο μακριά. Εδώ μιλάμε για την Ελλάδα, το κείμενο άλλωστε σε Έλληνες απευθύνεται, και μάλιστα ψηφοφόρους του ΚΙΝΑΛ.

Κανείς στην Ελλάδα δεν ξεχνά ότι στην, τότε, ΕΟΚ μας έβαλε, με προσωπική επιρροή, αν όχι και επιβολή, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (senior). Η αριστερά ήταν αντίθετη. Ποιος ξεχνά το “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»; Ήταν ή δεν ήταν αυτό το βασικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο κυβέρνησε την Ελλάδα ολόκληρη την δεκαετία του 1980; 

Αλλά και σε θεωρητικό επίπεδο η αριστερά ήταν αντίθετη με την ευρωπαϊκή ιδέα. Τότε, την δεκαετία του 1970, για λόγους απώλειας της ανταγωνιστικότητας από την ελληνική βιομηχανία και γεωργία. Κείμενα και επιστημονικά άρθρα υπάρχουν ακόμα, γραμμένα ακόμα και από τους μετέπειτα ευρωπαϊστές του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 1990. Το ότι δεν τα σκαλίζουμε δεν σημαίνει ότι τα ξεχάσαμε.

Ούτε κανείς ξεχνά, πολύ περισσότερο, το δημοψήφισμα του 2015. Το 40% που απάντησε Ναι ανταποκρίνεται πλήρως στο σύνολο των δεξιών ψηφοφόρων της χώρας συμπληρωμένο, κατά το ένα τρίτο, από λοιπές ευρωπαϊκές δυνάμεις. Είναι νομίζω ξεκάθαρο, νωπό, αν όχι και επίπονο σε κάθε έναν από εμάς πως ψήφισε η Αριστερά και η Δεξιά σε αυτό.

Συνοπτικά, η ιστορία θα γράψει ότι την Ελλάδα την έβαλε στην ευρωπαϊκή ένωση η δεξιά το 1981, και την διατήρησε σε αυτήν το 2015. Με μόνη, σημαντική πράγματι, διακοπή, την ένταξή μας στο ευρώ το 2001, η ευρωπαϊκή υπόθεση στην Ελλάδα ήταν και εξακολουθεί να είναι, δεξιά υπόθεση.

Ενδεχομένως τα παραπάνω δεν πείσουν τον κ. Ιωακειμίδη. Ευτυχώς όμως ένα επιπλέον επιχείρημα προσφέρεται στο ίδιο περιοδικό: Λίγο παρακάτω από το κείμενό του δημοσιεύεται η ομιλία του Κώστα Σημίτη, από έντονα συμβολική εκδήλωση στο Κορακοχώρι με την ευκαιρία έκδοσης νέου βιβλίου. Ο τίτλος της; “Η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη». Ο κ.Σημίτης γνωρίζει καλά το κοινό στο οποίο απευθύνεται, όπως άλλωστε αποδεικνύεται από τις σημαντικές εκλογικές νίκες του. Πείτε μου όμως τώρα, θα μπορούσε ποτέ κανείς να φανταστεί κάτι αντίστοιχο σε εκδήλωση της δεξιάς; Δηλαδή, δεξιό πρώην πρωθυπουργό να απευθύνει ομιλία με τέτοιο τίτλο στο δικό του κοινό; Δεν θα θεωρούνταν άραγε κάτι τέτοιο αυτονόητο από όλους;

Related Articles

Related

Μια Ευρώπη κατώτερη των περιστάσεων

Το τελευταίο χρονικό διάστημα γίνεται ολοένα και πιο φανερή η πρόσπαθεια της Ευρώπης να σταθεί όρθια και σε αυτή την κρίση, στην οποία φαίνεται για άλλη μια φορά να είναι θεατής των εξελίξεων, αναμένοντας κάποιο καλό νέο απο ανατολάς ή από δυσμάς. Είναι φανερό πως βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια αδύναμη Ευρώπη, μη ικανή να προστατεύσει τα νόμιμα δικαιώματα των μελών της, ανήμπορη να υπερασπιστεί τα Κράτη-Μέλη της και τους πολίτες της από φανερές απειλές και επικίνδυνες καταστάσεις. Για παράδειγμα, αντί η Ευρώπη να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία για τις βάναυσες παραβιάσεις εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδος και να καλέσει μετά την επιβολή τους την Τουρκία να συμμορφωθεί, δηλαδή να θέσει η Ευρώπη τους δικούς τους όρους, γίνεται το αντίστροφο: Η Τουρκία επιβάλει τους όρους της στην Ευρώπη.

read more

LockDown II: The Sequel
Δεν φταίμε εμείς, φταίτε εσείς, φταίει κι ο… Χατζηπετρής!

Σήμερα είχαμε ένα Blame Game άνευ προηγουμένου! Φταίχτες οι… “ψεκασμένοι” οι οποίοι δεν έχουν ατομική και άρα κοινωνική ευθύνη και μας έφτασαν στο σημείο που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, ενώ η κυβέρνηση είχε πετύχει έναν άθλο την άνοιξη. Τουλάχιστον έτσι μας είπαν…

read more

Η επιλογή Διαμαντοπούλου ήταν έκπληξη;

Η πρόταση του Πρωθυπουργού να διεκδικήσει η Άννα Διαμαντοπούλου την ηγεσία του ΟΟΣΑ ξάφνιασε πολλούς, σα να επρόκειτο για έκπληξη. Ήταν όμως; Ήταν πραγματικά η έκπληξη που δεν περίμενε ο έλληνας πολίτης ή ο ψηφοφόρος της ΝΔ; Η λογική, έως σήμερα, της επιλογής στελεχών της κυβέρνησης είναι η ικανότητα, η εμπειρία, η γνώση και η ματιά στο μέλλον. Ίσως κάποια πρόσωπα δεν τα συγκεντρώνουν όλα αυτά μαζι, ίσως κάποιοι διαθέτουν εμπειρία και γνώση, αλλά δε βλέπουν τον ορίζοντα της Ελλάδας σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Ίσως κάποιοι είναι νέοι και δημιουργικοί, αλλά τους βλέπουμε να ολισθαίνουν σε σφάλματα απειρίας. Ίσως κάποιοι διαθέτουν όλα τα παραπάνω, αλλά το παρελθόν τους ή το οικογενειακό τους αποτύπωμα δεν τους επιτρέπει να ξεφύγουν από στερεοτυπικές συμπεριφορές. Ποιος όμως είναι εκείνος ή εκείνη που, ανεξαρτήτως της συμπάθειας ή αντιπάθειας που μπορεί να τρέφει για εκείνη, μπορεί να πει ότι η Άννα Διαμαντοπούλου δε διαθέτει όλα τα παραπάνω προσόντα και, επιπλέον, διάφορες αποχρώσεις αυτών, όπως η διορατικότητα, ως μέρος της πείρας, ή η τόλμη ως μέρος της ικανότητας;

read more
Follow Us

Γράψου στη λίστα φίλων!