Δεν υπάρχει λόγος να αρχίσω από τα προφανή: Στην παραπάνω φωτογραφία από τις συγκεντρώσεις της Αριστεράς την εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα θα επανέλθω αργότερα. Για την ώρα θα ήθελα να υπενθυμίσω ένα άλλο περιστατικό που συνέβη τον περασμένο Σεπτέμβριο: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έβγαλε ψήφισμα που καταδίκαζε τα πολιτικά άκρα, τόσο τον φασισμό όσο και τον κομμουνισμό, με αφορμή μια επέτειο από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το υπερψήφισαν 535 ευρωβουλευτές, δηλαδή σχεδόν το σύνολο των ευρωπαίων. Μεταξύ των ελάχιστων αρνητικών ψήφων (66 κατά, 52 λευκών) βρέθηκαν σχεδόν όλες(!) οι ψήφοι των Ελλήνων ευρωβουλευτών, περιλαμβανομένων μάλιστα και κάποιων της Νέας Δημοκρατίας! Για το περιστατικό δεν χρειάζεται να επεκταθώ επειδή τα πνεύματα στη συνέχεια οξύνθηκαν, όμως δεν μπορώ παρά να σημειώσω ότι μεταξύ των επιχειρημάτων της αρνητικής ψήφου ήταν ρητά ο «σεβασμός στους συναδέλφους των ευρωπαϊκών κομμουνιστικών κομμάτων».

 

Στην Ελλάδα η Αριστερά απολαμβάνει μια ιδιαίτερη ασυλία. Αριστεροί επιχειρηματίες (περιλαμβανομένων «επίσημων» εφημερίδων) δεν πληρώνουν τους υπαλλήλους τους ή αναλαμβάνουν αμφισβητήσιμες επιχειρηματικές κινήσεις, όμως σπάνια τραβούν την προσοχή – και σίγουρα όχι τόσο όσο οι αντίστοιχοί τους δεξιοί. Έχουμε απομείνει το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος με πολιτική, αριστερή, τρομοκρατία εν έτει 2020 και ενώ όλη η υπόλοιπη Ευρώπη έχει απομακρυνθεί από αυτήν εδώ και τουλάχιστον τριάντα χρόνια, εδώ τους τρομοκράτες υπερασπίζονται σε δικαστήρια και στη Βουλή βουλευτές και υπουργοί. Είμαστε το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος με κατεστραμμένα πανεπιστήμια εξαιτίας αριστερών δράσεων όμως επιμένουμε είτε να κλείνουμε τα μάτια είτε, στην καλύτερη περίπτωση, να λαμβάνουμε το φαινόμενο ως δεδομένο και να προσπαθούμε να το παρακάμψουμε. Και τώρα, χτες στην πλατεία Συντάγματος είχαμε κατάφωρα παράνομο εορτασμό εργατικής Πρωτομαγιάς εν μέσω απαγόρευσης κυκλοφορίας και η ελληνική πολιτεία απλά κούνησε το κεφάλι με κατανόηση.

 

Απολαμβάνει κανείς άλλος παρόμοια ασυλία στην Ελλάδα σήμερα; Ναι, η Εκκλησία. Και εκεί συχνά προτιμούμε να μην κοιτάξουμε το πρόβλημα στα μάτια. Όμως, εκεί τουλάχιστον, ακριβώς επειδή είναι εντοπισμένο πρόβλημα, τόσο η κυβέρνηση όσο η ίδια η Εκκλησία αλλά τελικά και καθένας από εμάς κάνει ό,τι μπορεί για να το αντιμετωπίσει. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της κρίσης του κορωνοϊού οι εκκλησίες, μετά από πολλές προσπάθειες και όχι χωρίς παρατράγουδα, παρέμειναν κλειστές. Να σημειωθεί άλλωστε ότι δεν επιτράπηκε η προσέλευση στους πιστούς τη Μ. Εβδομάδα ούτε με μάσκες και επισημειώσεις στο έδαφος που να σταθεί καθένας τους, επομένως Αριστερά – Εκκλησία, 1-0.

 

Αφού σημειώσαμε τα παραπάνω μπορούμε τώρα να γυρίσουμε στην παραπάνω φωτογραφία. Σε μένα η φωτογραφία δεν θυμίζει σοβιετία ή Βόρεια Κορέα αλλά αποτελεί έμπρακτη απόδειξη ότι η Αριστερά είναι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο θρησκεία. Δεν αποτελεί πολιτική παράταξη ούτε φυσικά πολιτικό κόμμα, δεν προτείνει πολιτικές λύσεις, δεν επιθυμεί τη δημιουργία πολιτών και την ενεργή συμμετοχή στα κοινά για την εξεύρεση πολιτικών λύσεων. Όχι. Είναι θρησκεία που απαιτεί τυφλή αποδοχή και υπακοή στο δόγμα, τυφλή υποταγή και πειθαρχία στον οργανισμό που διακινεί και διαμορφώνει το δόγμα, απώλεια της προσωπικής και ατομικής αξιοπρέπειας υπέρ ενός ανώτερου σκοπού. Οι άνθρωποι που καταδέχτηκαν να τοποθετηθούν σε προσημειωμένες θέσεις φορώντας μάσκες ώστε να επιτύχουν έναν στόχο δεν είναι ανεξάρτητα σκεπτόμενοι πολίτες. Είναι πιστοί, και μάλιστα φανατικοί. Ο χριστιανισμός στηρίχτηκε σε τέτοιους για να επικρατήσει σε ένα εχθρικό ή αδιάφορο περιβάλλον – κάποιοι ήταν στυλίτες ή πήγαν να ζήσουν στην έρημο. Οι σύγχρονοι αντίστοιχοί τους δεν συναντώνται σήμερα μόνο στα μοναστήρια και στις σκήτες αλλά και στην πλατεία Συντάγματος, την Εργατική Πρωτομαγιά του 2020.

 

Η κατανόηση της πραγματικής φύσης της Αριστεράς στην Ελλάδα είναι απαραίτητη, επειδή ολόκληρο το ελληνικό πολιτικό φάσμα αριστερά του κέντρου προσδιορίζεται από τη σχέση καθενός, ατομικά και συλλογικά, με το ΚΚΕ. Η ελληνική Αριστερά προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το ΚΚΕ, δεν είναι δηλαδή σοσιαλδημοκρατική: Ας μην ξεχνάμε ότι πριν λίγες δεκαετίες ο ΣΥΡΙΖΑ λεγόταν «ΚΚΕ Εσωτερικού» και ότι όλα τα ιστορικά στελέχη του προέρχονται από αυτόν τον χώρο. Η ιδεολογία αυτού του χώρου πάλι συγγενεύει όχι με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Βόρειας Ευρώπης (πχ. Γερμανίας) αλλά με τον Ευρωκομμουνισμό της Ιταλίας (και σε κάποιο βαθμό της Γαλλίας). Αυτό άλλωστε, πιο πρόσφατα, αποδεικνύεται με την άβολη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τα ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην ευρωβουλή. Εξίσου να μην ξεχνάμε ότι το ίδιο το ΠΑΣΟΚ ήταν «σοσιαλιστικό» κόμμα (εκτός από το όνομά του και με ρητές δηλώσεις του ιστορικού αρχηγού του) και όχι σοσιαλδημοκρατικό, όσο κι αν προσπάθησαν κάποιοι το 1990 να το αλλάξουν. Σε αυτό το πνεύμα, ο κ.Κουτσούμπας χτες είπε ότι η απάντηση στα σύγχρονα προβλήματα είναι ο «Σοσιαλισμός» και επανέφερε το παλιό (Καστοριαδικό) «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», επιχειρώντας να επανενώσει ένα πολιτικό τόξο πενήντα και πλέον ετών. Οι ρίζες επομένως ολόκληρου του ελληνικού πολιτικού φάσματος αριστερά του κέντρου είναι κομμουνιστικές. Μπορεί κάποιος να αποδέχεται ή να μην αποδέχεται τη χθεσινή εκδήλωση στο Σύνταγμα, αλλά το DNA είναι κοινό. Ο τρόπος σκέψης μοιάζει – μπορεί να διαφέρει στο συμπέρασμα, αλλά οι απαρχές είναι κοινές.

 

 

Σχετικά Άρθρα

LockDown II: The SequelΔεν φταίμε εμείς, φταίτε εσείς, φταίει κι ο… Χατζηπετρής!

LockDown II: The Sequel
Δεν φταίμε εμείς, φταίτε εσείς, φταίει κι ο… Χατζηπετρής!

Σήμερα είχαμε ένα Blame Game άνευ προηγουμένου! Φταίχτες οι… “ψεκασμένοι” οι οποίοι δεν έχουν ατομική και άρα κοινωνική ευθύνη και μας έφτασαν στο σημείο που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, ενώ η κυβέρνηση είχε πετύχει έναν άθλο την άνοιξη. Τουλάχιστον έτσι μας είπαν…

read more
Δικαιωματιστές και ακραίοι μουσουλμάνοι – μια ανίερη συμμαχία;

Δικαιωματιστές και ακραίοι μουσουλμάνοι – μια ανίερη συμμαχία;

Πολλοί αναρωτιόνται αυτή την περίοδο γιατί οι δικαιωματιστές, που υπό κανονικές συνθήκες ξεσηκώνονται για οποιαδήποτε παραβίαση ανθρώπινου δικαιώματος, σιγούν συστηματικά κάθε φορά που έχουμε τρομοκρατικό χτύπημα στην Ευρώπη από ακραίους μουσουλμάνους. Για παράδειγμα, πως άραγε γίνεται οι δικαιωματιστές να αντιδρούν οργισμένα για κάθε θάνατο λαθρομετανάστη ενώ για τον αποκεφαλισμό του καθηγητή στην Γαλλία από ακραίο μουσουλμάνο μόνο και μόνο επειδή προώθησε το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση να τηρούν, εκκωφαντική, σιγή;

read more
Η επιλογή Διαμαντοπούλου ήταν έκπληξη;

Η επιλογή Διαμαντοπούλου ήταν έκπληξη;

Η πρόταση του Πρωθυπουργού να διεκδικήσει η Άννα Διαμαντοπούλου την ηγεσία του ΟΟΣΑ ξάφνιασε πολλούς, σα να επρόκειτο για έκπληξη. Ήταν όμως; Ήταν πραγματικά η έκπληξη που δεν περίμενε ο έλληνας πολίτης ή ο ψηφοφόρος της ΝΔ; Η λογική, έως σήμερα, της επιλογής στελεχών της κυβέρνησης είναι η ικανότητα, η εμπειρία, η γνώση και η ματιά στο μέλλον. Ίσως κάποια πρόσωπα δεν τα συγκεντρώνουν όλα αυτά μαζι, ίσως κάποιοι διαθέτουν εμπειρία και γνώση, αλλά δε βλέπουν τον ορίζοντα της Ελλάδας σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Ίσως κάποιοι είναι νέοι και δημιουργικοί, αλλά τους βλέπουμε να ολισθαίνουν σε σφάλματα απειρίας. Ίσως κάποιοι διαθέτουν όλα τα παραπάνω, αλλά το παρελθόν τους ή το οικογενειακό τους αποτύπωμα δεν τους επιτρέπει να ξεφύγουν από στερεοτυπικές συμπεριφορές. Ποιος όμως είναι εκείνος ή εκείνη που, ανεξαρτήτως της συμπάθειας ή αντιπάθειας που μπορεί να τρέφει για εκείνη, μπορεί να πει ότι η Άννα Διαμαντοπούλου δε διαθέτει όλα τα παραπάνω προσόντα και, επιπλέον, διάφορες αποχρώσεις αυτών, όπως η διορατικότητα, ως μέρος της πείρας, ή η τόλμη ως μέρος της ικανότητας;

read more

Γράψου στη λίστα φίλων!

Ακολουθήστε μας