Η πρόσφατη σύγκρουση του Ισραήλ με την παλαιστινιακή  οργάνωση Χαμάς έφερε για μια ακόμα φορά στην επιφάνεια το Μεσανατολικό. Με βάση την Βίβλο, η ιστορία αυτή μεταξύ Εβραιών και Αράβων ξεκινάει χιλιάδες χρόνια πριν.

Προτού φύγει από τη Μεσοποταμία, τον γενέθλιο τόπο του είδους τους, και φτάσει στη Γη της Χαναάν ψάχνοντας για το πολικό αστέρι, ο Αβραάμ παντρεύτηκε την ετεροθαλή αδερφή του, τη Σαράι (Σάρα). Πέρασε ένας χρόνος και η Σαράι δεν είχε συλλάβει παιδί· έτσι, παρουσίασε στον άντρα της την υπηρέτρια της, την Άγαρ. Ο Αβραάμ πήρε την Άγαρ στη σκηνή του και την γκάστρωσε χωρίς πολλά λόγια. Η Άγαρ έκανε γιο, που τον ονόμασε Ισμαήλ. Λίγο καιρό αργότερα, ενώ ο Αβραάμ βρισκόταν στη νότια Χαναάν και έσκαβε πηγάδια, κατάφερε επιτέλους να γκαστρώσει και τη Σαράι. Το αγόρι που έκανε η Σαράι ονομάστηκε Ισαάκ.

Τώρα που η Σαράι είχε δικό της γιο από τον Αβραάμ, άφησε να την κυριέψει η καταπιεσμένη ζήλια κι έδιωξε την Άγαρ και τον Ισμαήλ από την κατασκήνωση. Η παλλακίδα του Αβραάμ και το μπάσταρδο περιπλανήθηκαν κάμποσο καιρό και τελικά εγκαταστάθηκαν στην έρημο, δίπλα στην περιοχή που σήμερα λέγεται Σαουδική Αραβία. Όταν ενηλικιώθηκε ο Ισμαήλ, η Άγαρ τον πάντρεψε με μια κοπέλα από την Αίγυπτο, σύμφωνα με το θρύλο, από αυτούς τους δυο κατάγονται όλοι οι Άραβες.

Ο Ισαάκ, αφού τη γλύτωσε από το μαχαίρι της θυσίας, παντρεύτηκε την ξαδέρφη του, τη Ρεβέκα, και οι απόγονοι τους έγιναν γνωστοί με το όνομα Εβραίοι, μια σημιτική λέξη που σημαίνει «περιπλανώμενοι».

Έτσι έγιναν οι διαχωριστικές γραμμές. Ο Ισαάκ και ο Ισμαήλ, μυθικοί ετεροθαλείς αδερφοί, νομάδες και οι δυο, γιοί του μυθικού πρωτο-πατριάρχη, γέννησαν τους Εβραίους και τους Άραβες, αντίστοιχα και, ενωμένοι για πάντα από ένα ματωμένο σχοινί αδερφικής αντιζηλίας και μίσους, συκοφαντούν, δυσφημούν και σφάζουν ο ένας τον άλλο ανα τους αιώνες.

Οι Εβραίοι – «περιπλανώμενοι» όπως λέει και το όνομα τους – δεν είχαν ποτέ πατρίδα. Ήταν νομάδες. Οι φυλές τους ζούσαν στη Χαναάν για ένα διάστημα, ανάμεσα στους μόνιμους κατοίκους της. Πέρασε λοιπόν πολύς καιρός και οι Εβραίοι ήταν σκλάβοι του Φαραώ. Πως η Γη της Χαναάν έγινε ξαφνικά Γη Ισραήλ; Με μια γενοκτονία. Οι Εβραίοι που ξέφυγαν από την Αίγυπτο εισέβαλαν στη Χαναάν και τους σκότωσαν όλους, γέρους, γυναίκες, παιδιά, μωρά στην αγκαλιά. Είναι ίσως η πρώτη γενοκτονία που έχει καταγραφεί στην ιστορία. Οι μόνοι Χαναναίοι που απόμειναν ζωντανοί ήταν μερικοί που ήταν κατάλληλοι για δούλοι.

Ο δε θρυλικός Ιησούς του Ναυή πήρε όλα τα ζώα από τις πόλεις της Χαναάν, αλλά τους ανθρώπους τους πέρασε από το μαχαίρι, χωρίς να λυπηθεί κανέναν. Ο Ιησούς του Ναυή λεηλάτησε, έκαψε, έσφαξε, εξόντωσε, θανάτωσε, υπέταξε, αφάνισε και δεν άφησε επιζώντες. Οι Φοίνικες ήταν οι μόνοι Χαναναίοι που επέζησαν από τις λεηλασίες του Ιησού του Ναυή.

Όλα αυτά μέχρι τη Ρωμαϊκή εποχή. Όταν οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν το Ναό του Ηρώδη, οι Εβραίοι σκόρπισαν σ’ ολόκληρο τον κόσμο, έφυγαν από το Ισραήλ και μοιράστηκαν παντού. Αλλά ο Ιεχωβάς τους υποσχέθηκε ότι μια μέρα θα ανασυνταχθούν και θα πάρουν τον Ναό. Και τώρα, πραγματικά, το έχουν πάρει. Το δεύτερο στάδιο ήταν να ξαναγίνει η Ιερουσαλήμ εβραϊκή πόλη. Και πραγματικά, το 1967, έγινε και αυτό. Με τον πόλεμο των έξι ημερών μεταξύ του Ισραήλ, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Συρίας, το εβραϊκό κράτος κατάφερε να τριπλασιάσει τα εδάφη του με την προσάρτηση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, της Δυτικής Όχθης, της Λωρίδας της Γάζας, της Χερσονήσου του Σινά και των Υψωμάτων του Γκολάν. Η προφητεία εκπληρώθηκε. Το τρίτο και τελευταίο στάδιο είναι να ξαναχτιστεί ο Ναός. Αυτό είναι το επόμενο που θα γίνει. Πως να τον ξαναχτίσουν τη στιγμή που το Τζαμί του Βράχου κάθεται πάνω στο μέρος όπου πρέπει να τον χτίσουν;

Το Τζαμί του Βράχου είναι ο τρίτος ιερότερος χώρος της ισλαμικής θρησκείας. Γιατί; Γιατί ο Μωάμεθ δήλωσε ότι ο Θεός τον πήγε βόλτα στον ουρανό ενώ βρισκόταν στο Όρος του Ναού. Του έκανε μια ξενάγηση, τον σύστησε στο Μωυσή και στον Ιησού και μετά τον άφησε πάλι εκεί που τον είχε πάρει. Τα οράματα του Μωάμεθ, όμως, έκαναν τους μουσουλμάνους να θεωρήσουν το Όρος του Ναού ένα σημαντικό τόπο για τη θρησκεία τους και να καταπατήσουν τα δικαιώματα των χριστιανών και των Εβραίων. Έτσι, οι οπαδοί του πήγαν κι έχτισαν αυτά τα τζαμιά εκεί πάνω. Η Ιερουσαλήμ είναι τώρα σε εβραϊκά χέρια, αλλά οι Άραβες έχουν ακόμη το Όρος του Ναού και κρατάνε τους Εβραίους και τους χριστιανούς δέσμιους.

Ας πάμε τώρα και στους Παλαιστίνιους. Οι Παλαιστίνιοι που διεκδικούν τη Δυτική Όχθη από τους Εβραίους λέγοντας ότι είναι δική τους, δεν έχουν κανένα δικαίωμα πάνω της. Δεν κατάγονται από τους Χαναναίους. Ούτε και από τους Φοίνικες. Επιπλέον, η διαφιλονικούμενη περιοχή δεν ήταν πατρίδα τους από αμνημονεύτων χρόνων, όπως ισχυρίζονται. Πολλοί λίγοι από τους δήθεν Παλαιστινίους έχουν ζήσει εκεί για περισσότερο από πενήντα χρόνια. Οι Εβραίοι δεν έδιωξαν τους Άραβες από την Παλαιστίνη, αλλά το αντίθετο. Οι περισσότεροι Άραβες που ζουν εκεί έχουν ξένες ρίζες. Είχαν μεταναστεύσει σε περιοχές που ήταν αποτιμημένες από τους Εβραίους στην προ-Ισραηλιτική Παλαιστίνη. Αυτό έγινε τη δεκαετία του 1940. Είπα μετανάστευσαν, η αλήθεια όμως είναι ότι τους μετέφεραν εκεί με φορτηγά οι Βρετανοί, παίρνοντας τους από όλο τον Αραβικό κόσμο. Οι Βρετανοί τους εγκατέστησαν σε μια περιοχή που τους ήταν εντελώς άγνωστη. Η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948 αποτέλεσε και την αφετηρία της διαμάχης ανάμεσα στους Εβραίους και τους Παλαιστινίους.

Tα τελευταία δύο χρόνια διαμορφώνεται μια εντελώς νέα κατάσταση στη Μέση Ανατολή: Οι ετεροθαλείς αδερφοί, Άραβες, προσεγγίζουν ραγδαία το Ισραήλ, παίρνουν τις αποστάσεις τους από τους Παλαιστίνιους και αναδεικνύουν ως εχθρούς τους τα μη Αραβικά μουσουλμανικά κράτη του Ιράν και της Τουρκίας. Η κυρίαρχη ενδογενής διαμάχη πλέον είναι ανάμεσα στα «κοσμικά» Αραβικά καθεστώτα και τους ισλαμιστές που προσπαθούν να επιβάλλουν ισλαμική θεοκρατία παντού.

Εν κατακλείδι, οι Άγιοι Τόποι, αυτό το μέρος που το λένε Μέση Ανατολή, θα είναι, σύμφωνα με τις προφητείες του Ζαχαρία, η σκηνή του υπέρτατου παγκόσμιου πολέμου. Οι μαχητές θα φτάσουν στην περιοχή ξεγελασμένοι από δαίμονες που θα στείλει ο Σατανάς για να συγκεντρώσουν τους στρατούς του ουρανού. Η μάχη θα απλωθεί σ’ όλους τους Άγιους Τόπους. Τη μέρα της επιστροφής του Χριστού, μέσα στην Ιερουσαλήμ θα πολεμούν από σπίτι σε σπίτι, η πόλη θα λεηλατηθεί και οι γυναίκες θα βιαστούν.

Δεν ξέρω εάν οι προφητείες βγουν αληθινές. Το παράδοξο είναι ότι Ιερουσαλήμ ή Τζερού Σαλαάμ σημαίνει «Πόλη της Ειρήνης».

Σχετικά Άρθρα

Πως μια ατεκμηρίωτη έρευνα, μια ερευνήτρια στο Γκέτεμποργκ, και το Inside Story θέλουν να μας πείσουν ότι η Δημοκρατία στην Ελλάδα πάει «με την όπισθεν»

Πως μια ατεκμηρίωτη έρευνα, μια ερευνήτρια στο Γκέτεμποργκ, και το Inside Story θέλουν να μας πείσουν ότι η Δημοκρατία στην Ελλάδα πάει «με την όπισθεν»

Διάβασα με περιέργεια το άρθρο του Inside Story, «Με την όπισθεν η δημοκρατία στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πανδημίας». Σε αυτό η δημοσιογράφος αναρωτιέται αν «μπορεί να ανταποκριθεί η χώρα αποτελεσματικά στην κρίση του κορονοϊού χωρίς να υπονομεύσει την ελευθερία των πολιτών, τα δημοκρατικά κεκτημένα και τα ανθρώπινα δικαιώματα», και μας πληροφορεί ότι «ένα σουηδικό ερευνητικό ινστιτούτο την κατέταξε στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης». Παραξενεύτηκα, είναι η αλήθεια. Από όσο έχω ο ίδιος δει και ζήσει, τα μέτρα στην Ελλάδα δεν διέφεραν σε τίποτα από εκείνα των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Γιατί, επομένως, στον χάρτη παρουσιαζόμαστε εμείς μωβ και οι Γερμανοί πράσινοι;

read more
Αυθυποβολή, νευρώσεις και διαστροφές

Αυθυποβολή, νευρώσεις και διαστροφές

Από την άλλη, ο Francis Fukuyama ισχυρίζεται πως η εθνική κουλτούρα κάθε λαού ασκεί διακριτική αλλά πολύ αποφασιστική επιρροή στο μέγεθος των εταιρειών. Και εμείς δεν έχουμε να επιδείξουμε παρά μόνο οικογενειακές, στο σύνολο τους, επιχειρήσεις, με έντονα στοιχεία εσωστρέφειας και διαχρονική τους αδυναμία την απαλλαγή της σχέσης τους με και από το κράτος. Ακόμη και αυτές που θεωρούνται μεγάλες, για τα ελληνικά δεδομένα, αποτελούν μεσαίες ή μικρές σε σύγκριση με τις αντίστοιχες της παγκόσμιας αγοράς. Η δε μεταποιητική βιομηχανία περιορίζεται, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, στους κλάδους της κλωστοϋφαντουργίας, μεταλλουργίας, ορυκτέλαιων πετρελαίου, φαρμάκου, χαλυβουργίας και τροφίμων και ποτών. Σύμφωνα με στοιχεία του ΙΟΒΕ, στο σύνολο της η συμβολή της βρίσκεται περίπου στο 8% του ΑΕΠ, τη στιγμή που στο μέσο όρο των χωρών της ΕΕ βρίσκεται στο 15% περίπου, με στόχο να φτάσει στο 20%.
Έχει δημιουργηθεί δε η διαχρονική εικόνα στον Έλληνα, και για αυτό το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης φέρει η Αριστερά, ότι η επιχειρηματικότητα και μεταποιητική βιομηχανία γεννούν την φτώχεια και καταστροφή και το κράτος την ευημερία. Ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι η επιχειρηματικότητα και η μεταποιητική βιομηχανία αλλά η αλληλεπίδραση των πολιτικών και των οικονομικών θεσμών που γεννάει τη φτώχεια ή την ευημερία. Τα σημερινό μοντέλο θεσμών έχει τις ρίζες του στο κυρίαρχο Αριστερό παρελθόν εδώ και σαράντα χρόνια τώρα πια, επειδή, όταν μια κοινωνία οργανώνεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο, αυτός τείνει να διαιωνίζεται. Και μολονότι το ατομικό ταλέντο είναι σημαντικό σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας, δεν υπάρχει το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο προκειμένου το ταλέντο να μετασχηματιστεί σε θετική δύναμη. Και πώς θα αλλάξει η αλληλεπίδραση των πολιτικών και των οικονομικών θεσμών όταν από την Αριστερά ακόμα και η λέξη ταλέντο ή η αριστεία χλευάζεται!

read more
Η επιστήμη έκανε το χρέος της, τώρα η σειρά σου!

Η επιστήμη έκανε το χρέος της, τώρα η σειρά σου!

Όπως σε τόσες άλλες εκφάνσεις της ελληνικής κοινωνίας και πολιτικής ζωής, οι «μάγκες» και τα «γατόνια» που δεν υπακούν τους νόμους και τους κοινωνικούς κανόνες, που δε γνωρίζουν πώς να διαβιούν μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο, οι αντικοινωνικοί αυτοί τύποι (κι ας είναι κάθε βράδυ έξω και τα σπάνε), αυτή τη φορά έχουν γίνει επικίνδυνοι για την υγεία του διπλανού τους (στην κυριολεξία) και για την ελευθερία του διπλανού τους. Είναι εκείνοι που σου κλέβουν τη δυνατότητα να ζεις ως ελεύθερος γιατί οδηγούν την κοινωνία σε πλήρη παροπλισμό, σε πλήρες πάγωμα ελευθεριών και δικαιωμάτων σου. Που σου ρουφάνε τον αέρα που αναπνέεις.
Οι εμβολιασμένοι πολίτες έχουν αδιαμφισβήτητα και αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα. Τα δικαιώματα των συνεπών πολιτών που εμβολιάσθηκαν, αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή τον κίνδυνο να υποχωρήσουν έναντι του πλήθους των, από πεποίθηση, μη εμβολιασμένων, κι έτσι όλη η συζήτηση κινείται γυρω από λάθος άξονα. Αντί να συζητάμε για τα δικαίωματα, τάχα, των μη εμβολιασμένων, πρέπει αντιθέτως, να περιφρουρήσουμε και να διαφυλάξουμε τα δικαιώματα του εμβολιασμένου πληθυσμού μας. Ας το δούμε πιο αναλυτικά:

read more

Γράψου στη λίστα φίλων!

Ακολουθήστε μας