Το τελευταίο χρονικό διάστημα γίνεται ολοένα και πιο φανερή η πρόσπαθεια της Ευρώπης να σταθεί όρθια και σε αυτή την κρίση, στην οποία φαίνεται για άλλη μια φορά να είναι θεατής των εξελίξεων, αναμένοντας κάποιο καλό νέο απο ανατολάς ή από δυσμάς.

Είναι φανερό πως βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια αδύναμη Ευρώπη, μη ικανή να προστατεύσει τα νόμιμα δικαιώματα των μελών της, ανήμπορη να υπερασπιστεί τα Κράτη-Μέλη της και τους πολίτες της από φανερές απειλές και επικίνδυνες καταστάσεις.

Για παράδειγμα, αντί η Ευρώπη να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία για τις βάναυσες παραβιάσεις εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδος και να καλέσει μετά την επιβολή τους την Τουρκία να συμμορφωθεί, δηλαδή να θέσει η Ευρώπη τους δικούς τους όρους, γίνεται το αντίστροφο: Η Τουρκία επιβάλει τους όρους της στην Ευρώπη.

Η αιτία γι’ αυτό; Μα ασφαλώς το χρηματοπιστωτικό σύστημα, οι αδύναμες ευρωπαϊκές τράπεζες που επένδυσαν στην Τουρκία. Επένδυσαν έτσι σε «άσπονδους φίλους», σε εχθρούς της δημοκρατίας, της ισότητας των δύο φύλων, του ελεύθερου λόγου. Επένδυσαν χωρίς ηθική, χωρίς αρχές και αξίες, αντίθετα στους πυλώνες της ενωμένης Ευρώπης. Τώρα, οι «άσπονδοι φίλοι» εμφανίστηκαν ξανά και για άλλη μια φορά ζητούν τα πάντα. Και ασφαλώς η Ευρώπη, εξαιτίας του χρηματοοικονομικού ανοίγματος στην τουρκική οικονομία, σιωπά…

Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν μπορεί να υπάρξει για όσο καιρό κάθε Κράτος-Μέλος είναι αναγκασμένο να φροντίζει πρώτα τα εσωτερικά του προβλήματα, το δικό του χρηματοοικονομικό σύστημα. Τα χρήματα που οφείλει η Τουρκία είναι πολλά, και σε πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες τα χρέη είναι τόσο παλιά όσο ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος…

Επομένως, ολόκληρο το ευρωσύστημα βρίσκεται σε παραζάλη. Γερμανία και Γαλλία βλέπουν την Αμερική να ανατρέπει όλο το μεταπολεμικό Ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας και ολόκληρη τη δομή των ευρωαμερικανικών σχέσεων χωρίς να αντιδρούν με έναν σαφή τρόπο, παρά μόνο ζητώντας τη διατήρηση και συνέχιση του παλαιού statusεπί τη βάσει αρχών και αξιών. Όμως, αυτές οι επικλήσεις των Ευρωπαϊκών χωρών σε αρχές και αξίες έχουν για την Αμερική τόση σημασία όση και η επίκληση από την Ελλάδα στις Ευρωπαϊκές χώρες των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών για την αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας: Και στις δύο περιπτώσεις ο ωμός ρεαλισμός επικρατεί.

Σε αυτό το περιβάλλον μόνος ελληνικός στόχος για την ώρα φαίνεται να είναι η πάση θυσία παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μια ένωση δηλαδή που, αν δεν διαλύεται, αναδιαμορφώνεται εκ βάθρων. Όμως με βάση τα παραπάνω ο ρόλος της Ελλάδας πρέπει να αλλάξει: Αφενός, να αμυνθεί με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο στην τουρκική προκλητικότητα, εκμεταλλευόμενη κάθε μία ευκαιρία που της προσφέρει το ευρωπαϊκό σύστημα. Αφετέρου, να προσπαθήσει να επηρεάσει αυτό το σύστημα: Τα μαθήματα της ρεάλ πολιτικής που διδάσκονται τώρα σε βάρος της μπορεί να γίνουν εκπαιδευτικά για όλα τα Κράτη-Μέλη όταν το πρόβλημα πάψει να ανήκει μόνο στην Ανατολική Μεσόγειο και γίνει παγκόσμιο.

Σχετικά Άρθρα

Η Ελλάδα σε έναν πολυπολικό και πολυπολιτισμικό κόσμο

Η Ελλάδα σε έναν πολυπολικό και πολυπολιτισμικό κόσμο

Σε αυτόν λοιπόν τον πολυπολικό κόσμο, ρόλο κλειδί παίζουν οι πολιτισμοί. Κι αυτό γιατί παρόλο που υπήρχε η θεώρηση -και ακόμη κάποιοι το πιστεύουν- ότι τελικά η οικονομία θα υπερισχύσει και θα αμβλύνει τις όποιες διαφορές, αποδεικνύεται ότι αυτό δεν ισχύει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει σύγκρουση, τουλάχιστον επί του παρόντος και σίγουρα όχι με όλους.

read more
Ευρωπαϊκή Ένωση: Χρόνου φείδου ή τέλος χρόνου;

Ευρωπαϊκή Ένωση: Χρόνου φείδου ή τέλος χρόνου;

Αυτή η νέα επιδημία CoV (coronavirus) αποκάλυψε τρία βασικά και διαφορετικά μοντέλα ως αναφορά την κρατική αντίδραση στον ιό: (1) Kομμουνιστικό μοντέλο ή, διαφορετικά, μοντέλο Κίνας: Το συγκεκριμένο μοντέλο βασίστηκε στην έλλειψη διαφάνειας και στη χρησιμοποίηση σκληρών εργαλείων καταστολής για την επιβολή των μέτρων «προστασίας». (2) Αμερικανικό μοντέλο: Ο θρίαμβος του καπιταλισμού και της ελευθερίας. Είναι δύσκολο να σκεφτούμε ένα απαγορευτικό (lockdown) κινέζικου στιλ στη χώρα όπου ισχύει η 1st Amendment στο Αμερικανικό Σύνταγμα και η ελευθερία της οπλοκατοχής. Οι Αμερικανοί παρ΄ όλα αυτά δεν έμειναν άπραγοι, επένδυσαν πραγματικά πολλά χρήματα. Η κυβέρνηση Trump «άνοιξε το πορτοφόλι» και μέσα σε λίγες ημέρες χορήγησε μη επιστρεπτέα επιχορήγηση (κατά το Ελληνικότερο Επιστρεπτέα Προκαταβολή!) 2,5 δις δολάρια σε φαρμακευτικές εταιρείες για να βρουν το εμβόλιο. 3. Ευρωπαϊκό μοντέλο. Υπάρχει βέβαια και το Ευρωπαϊκό μοντέλο: Κάτι ενδιάμεσο μεταξύ των δύο πρώτων, αναφορικά με τις πολιτικές ελευθερίες. Στα οικονομικά, από την άλλη πλευρά, είναι μοναδικό: Σχεδίασε μια χρηματοδότηση τεράστια για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα της τάξης των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, την ανακοίνωσε πριν από το καλοκαίρι με πυροτεχνήματα και για πολιτικούς λόγους διατήρησης ισορροπιών, και την μπλόκαρε πριν από μερικές ημέρες.

read more
LockDown II: The SequelΔεν φταίμε εμείς, φταίτε εσείς, φταίει κι ο… Χατζηπετρής!

LockDown II: The Sequel
Δεν φταίμε εμείς, φταίτε εσείς, φταίει κι ο… Χατζηπετρής!

Σήμερα είχαμε ένα Blame Game άνευ προηγουμένου! Φταίχτες οι… “ψεκασμένοι” οι οποίοι δεν έχουν ατομική και άρα κοινωνική ευθύνη και μας έφτασαν στο σημείο που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, ενώ η κυβέρνηση είχε πετύχει έναν άθλο την άνοιξη. Τουλάχιστον έτσι μας είπαν…

read more

Γράψου στη λίστα φίλων!

Ακολουθήστε μας