22.6 C
Athens
Tuesday, October 4, 2022

Και έτσι εγένετο το EpiDexia

Ήταν μια χειμωνιάτικη Τετάρτη απόγευμα, αν θυμάμαι...

Ταξίδι στην Κεντροδεξιά με πηδάλιο την Ηθική και μηχανές την Λογική και το “Μέτρον Άριστον”

Σε μια εποχή που οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους, που αυτονόητα δεν υπάρχουν, είναι επιβεβλημένη η αντίδραση, σε όσα στερούνται στοιχειώδους λογικής δεχόμενα το ιδεοληπτικό ουτοπικό - απαλλαγμένο από τον δυστοπικό του τελικά κι εν τοις πράγμασι χαρακτήρα- ως μονόδρομο.

EpiDexia.blog: Ένα νέο blog για την Κεντροδεξιά

Το Επί Δεξιά είναι μια πλατφόρμα ανταλλαγής κεντροδεξιών απόψεων. Για εμάς, τη συντακτική ομάδα, η κεντροδεξιά σήμερα χαρακτηρίζεται από λογική, ηθική και μεσότητα, περίπου ως εξής: Λογική, με την έννοια της παράθεσης επιχειρημάτων, Ηθική, λαμβάνοντας υπόψη ότι ζούμε στην Ελλάδα, και, Μεσότητα, επειδή απεχθανόμαστε τα άκρα.

Ο «Πόλεμος εναντίον της Δύσης» είναι ένα βιβλίο επίκαιρο και χρήσιμο

Το βιβλίο The War on the West του Douglas Murray (στην Ελλάδα μπορείτε να το βρείτε και εδώ) είναι ένα βιβλίο «πολεμικό»...

Δύση vs Κίνας οι νέες ισορροπίες

... η Κίνα κατέχει επίσης ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους των ΗΠΑ, και όχι μόνο, και αυτό είναι ένα άλλο λανθάνον όπλο εκβιασμού που μπορεί να ανασυρθεί εάν χρειαστεί, όπως συνέβη για παράδειγμα το 2008 κατά την κρίση της Lehman Brothers...

Σε έναν πόλεμο υπάρχει κάτι που βλέπουμε και κάτι που δεν βλέπουμε

Η χώρα μας βιώνει τον τελευταίο καιρό μια ακραία επίθεση απέναντι στην εθνική της κυριαρχία και δικαιώματα, από τον ανέκαθεν ιστορικά προκλητικό και απειλητικό γείτονα της – ανεξάρτητα εάν κάποιοι συννεφοπετούμενοι θέλουν να πιστεύουν ακόμα στον εξευρωπαϊσμό του -, την Τουρκία

Reverse-Pasokification, ή η απεγνωσμένη μάχη της σοσιαλδημοκρατίας για επιβίωση

Από ό,τι διαβάζω σε αυτό το άρθρο του Economist, στη Γαλλία επετεύχθη συμφωνία στην Αριστερά για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, σύμφωνα με την οποία το άκρο-Αριστερό κόμμα του Μελανσόν (το αντίστοιχο του δικού μας ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή) «απορρόφησε» (με εντελώς business όρους, προσφέροντάς τους ελάχιστες περιφέρειες, αντίστοιχα με το προβλεπόμενο ποσοστό τους) όλα τα υπόλοιπα κόμματα στα αριστερά του πολιτικού τόξου.
USA
98,285,738
Total confirmed cases
Updated on 04/10/2022 10:05
UK
23,672,855
Total confirmed cases
Updated on 04/10/2022 10:05
France
35,483,950
Total confirmed cases
Updated on 04/10/2022 10:05
Germany
33,386,229
Total confirmed cases
Updated on 04/10/2022 10:05

Η χαρά για τη νίκη Μακρόν ας μην κρύψει τα προβλήματα κάτω από το χαλί

Μετά την ανακούφιση που, ελπίζω, όλοι μας νιώσαμε με τη νίκη Μακρόν ήρθε ίσως η ώρα να δούμε την κατάσταση πίσω από τις εικόνες. Δηλαδή, να μελετήσουμε κάποια στατιστικά στοιχεία και κάποια στοιχεία ερευνών.

Ένας πολιτισμός δεν είναι δυνατό να πορεύεται επ’ άπειρον με το μηδενισμό

Ο A. C. Grayling στο σύγγραμμα του “Η ιστορία της φιλοσοφίας” αναφέρει ότι «χαρακτηριστικό της λογικής των στωικών φιλοσόφων αποτελεί το ότι είναι αυστηρά δίτιμη, δηλαδή υπάρχουν δυο και μόνο δυο «αληθινές τιμές», το αληθές και ψευδές, και κάθε ισχυρισμός πρέπει να είναι είτε το ένα είτε το άλλο».

Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση και Στρατηγική Πυξίδα της ΕΕ

Στις 24-25 Μαρτίου, 2022, υπό τη θλιβερή σκιά της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και τον πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τη «Στρατηγική Πυξίδα για την ασφάλεια και την άμυνα» της ΕΕ.

Το ποδόσφαιρο εκβιάζει και η πολιτική ενδίδει

Όλα τελικά γίνονται στο βωμό της επικοινωνίας και όχι της ουσίας. Έπρεπε να δολοφονηθεί ένας νέος άνθρωπος στη Θεσσαλονίκη, για να έρθει και πάλι στην επιφάνεια το γνωστό πρόβλημα. Για να γίνει το «σούσουρο».

Οι θεματικές μας:

«War Dogs», ή γιατί η σοσιαλδημοκρατία είναι καταδικασμένη να αποτυγχάνει

Αν υπάρχει μια βασική διαφορά μεταξύ της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροδεξιάς αυτή είναι η διαφορά μεταξύ του «θα έπρεπε» και του «είναι». Δηλαδή, η σοσιαλδημοκρατία στηρίζει ολόκληρο το θεωρητικό της οικοδόμημα στο πως «θα έπρεπε» να είναι τα πράγματα ενώ η κεντροδεξιά κοιτά γύρω της πως «είναι» ήδη τα πράγματα.

Ηθική στασιμότητα – Κοινωνική παιδεία, σημειώσατε 1…

Για ποια ηθική στασιμότητα μιλάμε; Όλοι εμείς είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι γι’ αυτήν. Κανένα κράτος, καμιά κυβέρνηση, κανένας πολιτικός, κανένας μεγαλό-παράγων.

Brookings

[wp-rss-aggregator feeds=”brookings-topics-global-governance”]

Η μετριοπαθής Ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά – υπό μορφή Συχνών Ερωτήσεων (FAQ)

Εν μέσω εκλογικών, υγειονομικών και τόσων άλλων κρίσεων νομίζω ότι είναι σκόπιμο να ξεκαθαρίσουμε τα βασικά ώστε ο διάλογος να πάει παραπέρα: Τι σημαίνει Κεντροδεξιά σήμερα; Ποια είναι η ιδεολογία της; Ποια η διαφορά της από άλλες ιδεολογίες της Δεξιάς; Ποια είναι η διαφορά της από την Αριστερά; Όλα αυτά υπό τη μορφή Συχνών Ερωτήσεων (Frequently Asked Questions) - κάποιες δίνονται εδώ, οι υπόλοιπες στο νέο κείμενό μου στο Επί Δεξιά blog μας!

Αν όλοι πολεμούσαν σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους, πόλεμος δε θα υπήρχε

Με αφορμή τα θλιβερά γεγονότα στην Ουκρανία, αλλά κυρίως με τον τρόπο που εκτυλίχτηκαν μου ήρθε στο μυαλό αυτό που γράφει ο Λέων Τολστόι στο Πόλεμος και Ειρήνη

Εκλογές ΚΙΝΑΛ: Απασχολούν την Κεντροδεξιά;

Η ολοκλήρωση των εσωκομματικών εκλογών του Κινήματος Αλλαγής και η εκλογή νέου Προέδρου αποτελούν προφανώς σημαντικά γεγονότα της κεντρικής πολιτικής σκηνής της χώρας. Καθένας αυτή την περίοδο κάνει τη δική του ανάλυση του αποτελέσματος, με βάση την δική του οπτική και προτεραιότητες. Ποια θα ήταν, επομένως, μια κεντροδεξιά θεώρηση των πραγμάτων;

Το κενό στα αριστερά του Κέντρου οριστικοποιείται – και αυτό είναι κακό για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα

Οι πρόσφατες εκλογές στην Ισπανία αλλά και οι προεκλογικές εξελίξεις στη Γερμανία φαίνεται ότι οριστικοποιούν το, λεγόμενο, pasokification της Κεντροαριστεράς: Τα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που παραδοσιακά κυριαρχούσαν στον χώρο αριστερά του Κέντρου συρρικνώνονται – αν δεν εξαφανίζονται. Τη θέση τους διεκδικούν άλλα Αριστερά κόμματα, κυρίως της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως στην Ελλάδα και την Ισπανία, ή των «Οικολόγων» - Πρασίνων, όπως στην Γερμανία ή το Βέλγιο.

Δύο σκέψεις με αφορμή «Το Ελληνικό Όνειρο» του Στάθη Καλύβα

Τα τελευταία χρόνια ένα νέο αφήγημα για την Ελλάδα αναπτύσσεται, που θα ονόμαζα το «αφήγημα της κανονικότητας». Είναι ένα αφήγημα αντίθετο με την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, δηλαδή μιας χώρας-παρωδίας της Δύσης, μιας καθυστερημένης και οπισθοδρομικής Ελλάδας, χτυπημένης από τη μοίρα της και έρμαιο των κακών ξένων που διαρκώς συνωμοτούν εναντίον της. Το νέο αφήγημα λέει ότι η Ελλάδα δεν είναι καθόλου διαφορετική από μια συνηθισμένη δυτική χώρα. Η Ελλάδα είναι πλήρως ενταγμένη στα ιδεολογικά ρεύματα και τα προβλήματα της εποχής και της γειτονιάς της.

Γιατί δεν είμαστε φιλελεύθεροι

Στο editorial μου του Επί Δεξιά, ως μέλος της συντακτικής του ομάδας, προσπάθησα να ορίσω ποια περίπου είναι η ιδεολογία ενός κεντροδεξιού σήμερα (εφαρμόζοντας βασικά το τρίπτυχο της Λογικής, της Ηθικής και της Μεσότητας). Όμως ταυτόχρονα με το τι είμαστε χρήσιμο είναι να διευκρινίσουμε και τι δεν είμαστε. Δηλαδή, τι μας ξεχωρίζει από συγγενικούς και μη χώρους. Σειρά τώρα έχει το ερώτημα, γιατί δεν είμαστε φιλελεύθεροι. Εν συντομία, η απάντηση είναι ακριβώς η παραπάνω: Είναι βασικά ο ρυθμός, και σπανιότερα η κατεύθυνση, της κίνησης που διαφοροποιεί έναν κεντροδεξιό από έναν φιλελεύθερο. Αυτό, τόσο όσον αφορά τα κοινωνικά όσο και τα οικονομικά θέματα.

Η πάντα επίκαιρη Επανάσταση του 1821

Οι Έλληνες είμαστε στον πυρήνα μας ένας λαός ξεροκέφαλος. Αρνούμαστε να αποδεχθούμε ό,τι δεν ταιριάζει με όσα στο πέρασμα των αιώνων έγιναν ένα, μέσω των βιωμάτων, με αυτήν την ίδια μας ύπαρξη και πλέον αποτελούν (επίκτητα) χαρακτηριστικά -είτε θετικά είτε αρνητικά- μας γνωρίσματα.

Πρώτη η Ελλάδα – αφού τότε, γιατί όχι και τώρα;

Η επέτειος των 200 ετών από την ελληνική επανάσταση βρίσκει την Ελλάδα σε εξαιρετική κατάσταση. Για να το διαπιστώσει αυτό κανείς χρειάζεται να κοιτάξει πίσω από τη σκόνη, τόσο της πανδημίας όσο και της πρόσφατης οικονομικής κρίσης.

ΛΕΝΩ ΜΠΟΤΣΑΡΗ – (1785 – 1804)

Όλες οι καπετάνισσες από το Κακοσούλι όλες την Άρτα πέρασαν, τα Γιάννινα τις πάνε, σκλαβώθηκαν οι αρφανές, σκλαβώθηκαν οι μαύρες, κι η Λένω δεν επέρασε, δεν την επήραν σκλάβα

Ιστορία και Ελληνική Επανάσταση

Με αφορμή την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση γίνεται πολύ λόγος τόσο για τα τότε γεγονότα καθαυτά όσο και για τον ρόλο και σκοπό της ιστορίας.

Η εθνική μας μοναξιά

Με αυτά και με αυτά φτάσαμε στο σημείο της θεοποίησης της επιστήμης, επικοινωνίας και των ιδεολογιών. Ξαφνικά κάποιοι απέκτησαν άρτια επιστημονική κατάρτιση σε θέματα ιστορίας, κορονοϊού και όχι μόνο, άλλοι μπέρδεψαν τον θεσμικό τους ρόλο με τον κοινωνικό ακτιβισμό και κάποιοι βάζουν την επικοινωνία πάνω από την πολιτική. Όσο και αν επισκιάζονται τα δύσκολα που έχουμε μπροστά μας από την ομολογουμένως πολύ αποτελεσματική διαχείριση της κυβέρνησης τόσο της πανδημίας όσο και των τουρκικών προκλήσεων στον Έβρο, με όλα τα παραπάνω αντιλαμβάνομαι ότι το μήνυμα, άλλοτε για την επιστήμη, άλλοτε για τον μαρξισμό-διεθνισμό και άλλοτε για τον φιλελευθερισμό-οικουμενισμό, είναι ότι κάποιοι τα έχουν αναγάγει σε «θρησκεία». Και όσοι τα υποστηρίζουν και εκφράζουν μένουν αλώβητοι. Δεν κρίνονται και φυσικά δεν δέχονται και συνέπειες. Εξού και η θεοποίηση τους. Η ελληνική κυβέρνηση, αφενός δεν τα προκαλεί, αφετέρου, όμως, είναι εκείνη που επέλεξε τα πρόσωπα και σε πολλές περιπτώσεις ενθαρρύνει τις επιλογές και πράξεις τους με την απουσία και ενίοτε και παρουσία της.

Ο λαός στην εξουσία

Το κακό δεν σταματάει όμως εδώ. Ο Έλληνας δεν κατάντησε μόνο ζητιάνος. Η Ελλάδα αποβιομηχανοποιήθηκε, χρεωκόπησε και απώλεσε μαζί με την παραγωγική της οικονομία και κάθε κυριαρχική της δυνατότητα. Το απαξιωμένο μοντέλο ο «λαός στην εξουσία» και το «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς αποδυνάμωσαν και εθνικά την χώρα. Θυσιάστηκε το πιο σύγχρονο οικονομικό μοντέλο βασισμένο σε ένα μικρότερο και αποτελεσματικότερο κράτος και στην ανάπτυξη μέσω ιδιωτικών επενδύσεων και υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης στο όνομα του «λαού». Τα «δίκαια» της Ελλάδας δεν εντυπωσιάζουν κανέναν πια, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις και «προγράμματα στήριξης».

Η «μόλυνση» της οικονομίας από την επέλαση της πανδημίας του κορωνοϊού

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως, όταν θα έχει τελειώσει ο εφιάλτης της επέλασης της πανδημίας του κορωνοϊού, τίποτε δεν θα είναι ίδιο όπως ήταν πριν. Η ελπίδα μας είναι ότι αργά ή γρήγορα η επιδημία θα τεθεί υπό έλεγχο και οι συνέπειες δεν θα είναι καταστροφικές. Όταν ο κίνδυνος για την ανθρώπινη ζωή θα έχει περιοριστεί μοιραία η συζήτηση θα επικεντρωθεί στις οικονομικές επιπτώσεις.

Η θρησκεία της Αριστεράς – και το άσυλο που απολαμβάνει ως τέτοια στην Ελλάδα

Αφού σημειώσαμε τα παραπάνω μπορούμε τώρα να γυρίσουμε στην παραπάνω φωτογραφία. Σε μένα η φωτογραφία δεν θυμίζει σοβιετία ή κάτι αντίστοιχα απολυταρχικό αλλά αποτελεί έμπρακτη απόδειξη ότι η Αριστερά είναι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο θρησκεία. Δεν αποτελεί πολιτική παράταξη ούτε φυσικά πολιτικό κόμμα, δεν προτείνει πολιτικές λύσεις, δεν επιθυμεί τη δημιουργία πολιτών και την ενεργή συμμετοχή στα κοινά για την εξεύρεση πολιτικών λύσεων. Όχι. Είναι θρησκεία που απαιτεί τυφλή αποδοχή και υπακοή στο δόγμα, τυφλή υποταγή και πειθαρχία στον οργανισμό που διακινεί και διαμορφώνει το δόγμα, απώλεια της προσωπικής και ατομικής αξιοπρέπειας υπέρ ενός ανώτερου σκοπού. Οι άνθρωποι που καταδέχτηκαν να τοποθετηθούν σε προσημειωμένες θέσεις φορώντας μάσκες ώστε να επιτύχουν έναν στόχο δεν είναι ανεξάρτητα σκεπτόμενοι πολίτες. Είναι πιστοί, και μάλιστα φανατικοί. Ο χριστιανισμός στηρίχτηκε σε τέτοιους για να επικρατήσει σε ένα εχθρικό ή αδιάφορο περιβάλλον – κάποιοι ήταν στυλίτες ή πήγαν να ζήσουν στην έρημο. Οι σύγχρονοι αντίστοιχοί τους δεν συναντώνται σήμερα μόνο στα μοναστήρια και στις σκήτες αλλά και στην πλατεία Συντάγματος, την Εργατική Πρωτομαγιά του 2020.

Το φάσμα του προβλήματος – Ποιού προβλήματος, όμως;

Τα γεγονότα στον Έβρο κατέδειξαν το πλήρες φάσμα του προβλήματος που τρώει τα σωθικά της ελληνικής κοινωνίας. Ποιό είναι όμως αυτό το πρόβλημα και ποιά πολιτικά γυαλιά το βλέπουν καλύτερα; Στην σημερινή κρίση φοριούνται τρία βασικά πολιτικά γυαλιά, αυτά της ακροδεξιάς, βεβαίως, της αριστεράς, και, ναι, της κεντροδεξιάς. Αναλόγως τα γυαλιά, αντίστοιχο και το πρόβλημα. Αναλόγως την ποιότητα του φακού, αντίστοιχο και το φάσμα του προβλήματος. Ποιού προβλήματος όμως; […] Η κεντροδεξιά, ως άμεσο πρόβλημα αντιλαμβάνεται το μεταναστευτικό, τόσο σε κοινωνικό, εθνικό και γεωπολιτικό επίπεδο, όσο και ευρύτερα σε επίπεδο κοσμοθεωρίας. Δεν εστιάζει στους μετανάστες ως πρόσωπα. Ως πρόσωπα είναι επί της αρχής καλοδεχούμενα. Μέσα από τα γυαλιά της κεντροδεξιάς, η εκθετική ενίσχυση του μεταναστευτικού ρεύματος υπονομεύει καταρχήν τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας. Και η υπονόμευση της κοινωνικής συνοχής αποτελεί σαφώς πρόβλημα.

- A word from our sponsors -

spot_img