Ποιοι φοβούνται τις «μάζες»; Ελιτισμός την εποχή του crowd-sourcing

Ομολογώ ότι αυτό το βιβλιαράκι, Χοσέ Ορτέγκα Υ Γκασσέτ, «Η Αποστολή του Βιβιοθηκάριου», εκδόσεις Μάγμα, έπεσε τυχαία στα χέρια μου, καθώς έψαχνα κάτι άλλο. Όμως, στάθηκα τυχερός. Αφενός από τον συγγραφέα εκτιμώ πολύ το κείμενό του για τον Δον Κιχώτη (όχι όμως και εκείνο για τις «μάζες») επομένως εξορισμού με ενδιαφέρει ό,τι δικό του βρεθεί στον δρόμο μου

Η απιστία… από άρνηση έγινε δόγμα, δηλαδή πίστη

Πρόσφατο δημοσίευμα βρετανικής εφημερίδας αναφέρει ότι σε οδηγία προχώρησε το Πανεπιστήμιο του Μπράιτον στην Βρετανία προς το προσωπικό του με το οποίο ζητάει να μην λένε «κλείσιμο για τα Χριστούγεννα» αλλά «χειμερινή περίοδος κλεισίματος»!

Είναι δυνατή η επάνοδος σε μία κοινωνική συνοχή;

Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε όλο και περισσότερα φαινόμενα κοινωνικής αποσύνθεσης και παραβίασης ελάχιστων κανόνων κοινωνικής συμπεριφοράς στην χώρα μας.

Μια σύντομη ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

O Simon Jenkins, Βρετανός συγγραφέας, αρθρογράφος και εκδότης εφημερίδων του 20ου και 21ου αιώνα, στο σύγγραμμα του "Μια σύντομη ιστορία της Ευρώπης" χαρακτηρίζει την Ιστορία ως «το σπίτι της αντιπαράθεσης»
USA
104,393,464
Total confirmed cases
Updated on 03/02/2023 13:33
UK
24,274,361
Total confirmed cases
Updated on 03/02/2023 13:33
France
39,533,323
Total confirmed cases
Updated on 03/02/2023 13:33
Germany
37,810,147
Total confirmed cases
Updated on 03/02/2023 13:33

‘Alors, c’est la guerre’

Στις 03:00 τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, o Πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς καταφέρνει με πέντε λέξεις να ενώσει έναν ολόκληρο λαό.  Βουρκωμένος, αλλά με σταθερή φωνή, απαντάει στον Ιταλό Πρέσβη εκφράζοντας το σύνολο (σχεδόν) του Ελληνικού λαού.

Αμερικάνικα, Ρωσικά Δόγματα και Ευρωπαϊκά Σύμφωνα και Διακηρύξεις

Σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει η Βικιπαίδεια «ο όρος δόγμα σημαίνει “γνώμη, φρόνημα”, ενώ στην αρχαιότητα σήμαινε επίσης “απόφαση, κρίση”, “έννοια” και “εντολή, διαταγή”...

Ο «Πόλεμος εναντίον της Δύσης» είναι ένα βιβλίο επίκαιρο και χρήσιμο

Το βιβλίο The War on the West του Douglas Murray (στην Ελλάδα μπορείτε να το βρείτε και εδώ) είναι ένα βιβλίο «πολεμικό»...

Δύση vs Κίνας οι νέες ισορροπίες

... η Κίνα κατέχει επίσης ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους των ΗΠΑ, και όχι μόνο, και αυτό είναι ένα άλλο λανθάνον όπλο εκβιασμού που μπορεί να ανασυρθεί εάν χρειαστεί, όπως συνέβη για παράδειγμα το 2008 κατά την κρίση της Lehman Brothers...

Οι θεματικές μας:

Reverse-Pasokification, ή η απεγνωσμένη μάχη της σοσιαλδημοκρατίας για επιβίωση

Από ό,τι διαβάζω σε αυτό το άρθρο του Economist, στη Γαλλία επετεύχθη συμφωνία στην Αριστερά για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, σύμφωνα με την οποία το άκρο-Αριστερό κόμμα του Μελανσόν (το αντίστοιχο του δικού μας ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή) «απορρόφησε» (με εντελώς business όρους, προσφέροντάς τους ελάχιστες περιφέρειες, αντίστοιχα με το προβλεπόμενο ποσοστό τους) όλα τα υπόλοιπα κόμματα στα αριστερά του πολιτικού τόξου.

Η χαρά για τη νίκη Μακρόν ας μην κρύψει τα προβλήματα κάτω από το χαλί

Μετά την ανακούφιση που, ελπίζω, όλοι μας νιώσαμε με τη νίκη Μακρόν ήρθε ίσως η ώρα να δούμε την κατάσταση πίσω από τις εικόνες. Δηλαδή, να μελετήσουμε κάποια στατιστικά στοιχεία και κάποια στοιχεία ερευνών.

Brookings

[wp-rss-aggregator feeds=”brookings-topics-global-governance”]

Η μετριοπαθής Ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά – υπό μορφή Συχνών Ερωτήσεων (FAQ)

Εν μέσω εκλογικών, υγειονομικών και τόσων άλλων κρίσεων νομίζω ότι είναι σκόπιμο να ξεκαθαρίσουμε τα βασικά ώστε ο διάλογος να πάει παραπέρα: Τι σημαίνει Κεντροδεξιά σήμερα; Ποια είναι η ιδεολογία της; Ποια η διαφορά της από άλλες ιδεολογίες της Δεξιάς; Ποια είναι η διαφορά της από την Αριστερά; Όλα αυτά υπό τη μορφή Συχνών Ερωτήσεων (Frequently Asked Questions) - κάποιες δίνονται εδώ, οι υπόλοιπες στο νέο κείμενό μου στο Επί Δεξιά blog μας!

Σε έναν πόλεμο υπάρχει κάτι που βλέπουμε και κάτι που δεν βλέπουμε

Η χώρα μας βιώνει τον τελευταίο καιρό μια ακραία επίθεση απέναντι στην εθνική της κυριαρχία και δικαιώματα, από τον ανέκαθεν ιστορικά προκλητικό και απειλητικό γείτονα της – ανεξάρτητα εάν κάποιοι συννεφοπετούμενοι θέλουν να πιστεύουν ακόμα στον εξευρωπαϊσμό του -, την Τουρκία

Εκλογές ΚΙΝΑΛ: Απασχολούν την Κεντροδεξιά;

Η ολοκλήρωση των εσωκομματικών εκλογών του Κινήματος Αλλαγής και η εκλογή νέου Προέδρου αποτελούν προφανώς σημαντικά γεγονότα της κεντρικής πολιτικής σκηνής της χώρας. Καθένας αυτή την περίοδο κάνει τη δική του ανάλυση του αποτελέσματος, με βάση την δική του οπτική και προτεραιότητες. Ποια θα ήταν, επομένως, μια κεντροδεξιά θεώρηση των πραγμάτων;

Το κενό στα αριστερά του Κέντρου οριστικοποιείται – και αυτό είναι κακό για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα

Οι πρόσφατες εκλογές στην Ισπανία αλλά και οι προεκλογικές εξελίξεις στη Γερμανία φαίνεται ότι οριστικοποιούν το, λεγόμενο, pasokification της Κεντροαριστεράς: Τα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που παραδοσιακά κυριαρχούσαν στον χώρο αριστερά του Κέντρου συρρικνώνονται – αν δεν εξαφανίζονται. Τη θέση τους διεκδικούν άλλα Αριστερά κόμματα, κυρίως της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως στην Ελλάδα και την Ισπανία, ή των «Οικολόγων» - Πρασίνων, όπως στην Γερμανία ή το Βέλγιο.

Δύο σκέψεις με αφορμή «Το Ελληνικό Όνειρο» του Στάθη Καλύβα

Τα τελευταία χρόνια ένα νέο αφήγημα για την Ελλάδα αναπτύσσεται, που θα ονόμαζα το «αφήγημα της κανονικότητας». Είναι ένα αφήγημα αντίθετο με την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, δηλαδή μιας χώρας-παρωδίας της Δύσης, μιας καθυστερημένης και οπισθοδρομικής Ελλάδας, χτυπημένης από τη μοίρα της και έρμαιο των κακών ξένων που διαρκώς συνωμοτούν εναντίον της. Το νέο αφήγημα λέει ότι η Ελλάδα δεν είναι καθόλου διαφορετική από μια συνηθισμένη δυτική χώρα. Η Ελλάδα είναι πλήρως ενταγμένη στα ιδεολογικά ρεύματα και τα προβλήματα της εποχής και της γειτονιάς της.

Γιατί δεν είμαστε φιλελεύθεροι

Στο editorial μου του Επί Δεξιά, ως μέλος της συντακτικής του ομάδας, προσπάθησα να ορίσω ποια περίπου είναι η ιδεολογία ενός κεντροδεξιού σήμερα (εφαρμόζοντας βασικά το τρίπτυχο της Λογικής, της Ηθικής και της Μεσότητας). Όμως ταυτόχρονα με το τι είμαστε χρήσιμο είναι να διευκρινίσουμε και τι δεν είμαστε. Δηλαδή, τι μας ξεχωρίζει από συγγενικούς και μη χώρους. Σειρά τώρα έχει το ερώτημα, γιατί δεν είμαστε φιλελεύθεροι. Εν συντομία, η απάντηση είναι ακριβώς η παραπάνω: Είναι βασικά ο ρυθμός, και σπανιότερα η κατεύθυνση, της κίνησης που διαφοροποιεί έναν κεντροδεξιό από έναν φιλελεύθερο. Αυτό, τόσο όσον αφορά τα κοινωνικά όσο και τα οικονομικά θέματα.

Η πάντα επίκαιρη Επανάσταση του 1821

Οι Έλληνες είμαστε στον πυρήνα μας ένας λαός ξεροκέφαλος. Αρνούμαστε να αποδεχθούμε ό,τι δεν ταιριάζει με όσα στο πέρασμα των αιώνων έγιναν ένα, μέσω των βιωμάτων, με αυτήν την ίδια μας ύπαρξη και πλέον αποτελούν (επίκτητα) χαρακτηριστικά -είτε θετικά είτε αρνητικά- μας γνωρίσματα.

Πρώτη η Ελλάδα – αφού τότε, γιατί όχι και τώρα;

Η επέτειος των 200 ετών από την ελληνική επανάσταση βρίσκει την Ελλάδα σε εξαιρετική κατάσταση. Για να το διαπιστώσει αυτό κανείς χρειάζεται να κοιτάξει πίσω από τη σκόνη, τόσο της πανδημίας όσο και της πρόσφατης οικονομικής κρίσης.

ΛΕΝΩ ΜΠΟΤΣΑΡΗ – (1785 – 1804)

Όλες οι καπετάνισσες από το Κακοσούλι όλες την Άρτα πέρασαν, τα Γιάννινα τις πάνε, σκλαβώθηκαν οι αρφανές, σκλαβώθηκαν οι μαύρες, κι η Λένω δεν επέρασε, δεν την επήραν σκλάβα

Ιστορία και Ελληνική Επανάσταση

Με αφορμή την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση γίνεται πολύ λόγος τόσο για τα τότε γεγονότα καθαυτά όσο και για τον ρόλο και σκοπό της ιστορίας.

Η εθνική μας μοναξιά

Με αυτά και με αυτά φτάσαμε στο σημείο της θεοποίησης της επιστήμης, επικοινωνίας και των ιδεολογιών. Ξαφνικά κάποιοι απέκτησαν άρτια επιστημονική κατάρτιση σε θέματα ιστορίας, κορονοϊού και όχι μόνο, άλλοι μπέρδεψαν τον θεσμικό τους ρόλο με τον κοινωνικό ακτιβισμό και κάποιοι βάζουν την επικοινωνία πάνω από την πολιτική. Όσο και αν επισκιάζονται τα δύσκολα που έχουμε μπροστά μας από την ομολογουμένως πολύ αποτελεσματική διαχείριση της κυβέρνησης τόσο της πανδημίας όσο και των τουρκικών προκλήσεων στον Έβρο, με όλα τα παραπάνω αντιλαμβάνομαι ότι το μήνυμα, άλλοτε για την επιστήμη, άλλοτε για τον μαρξισμό-διεθνισμό και άλλοτε για τον φιλελευθερισμό-οικουμενισμό, είναι ότι κάποιοι τα έχουν αναγάγει σε «θρησκεία». Και όσοι τα υποστηρίζουν και εκφράζουν μένουν αλώβητοι. Δεν κρίνονται και φυσικά δεν δέχονται και συνέπειες. Εξού και η θεοποίηση τους. Η ελληνική κυβέρνηση, αφενός δεν τα προκαλεί, αφετέρου, όμως, είναι εκείνη που επέλεξε τα πρόσωπα και σε πολλές περιπτώσεις ενθαρρύνει τις επιλογές και πράξεις τους με την απουσία και ενίοτε και παρουσία της.

Ο λαός στην εξουσία

Το κακό δεν σταματάει όμως εδώ. Ο Έλληνας δεν κατάντησε μόνο ζητιάνος. Η Ελλάδα αποβιομηχανοποιήθηκε, χρεωκόπησε και απώλεσε μαζί με την παραγωγική της οικονομία και κάθε κυριαρχική της δυνατότητα. Το απαξιωμένο μοντέλο ο «λαός στην εξουσία» και το «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς αποδυνάμωσαν και εθνικά την χώρα. Θυσιάστηκε το πιο σύγχρονο οικονομικό μοντέλο βασισμένο σε ένα μικρότερο και αποτελεσματικότερο κράτος και στην ανάπτυξη μέσω ιδιωτικών επενδύσεων και υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης στο όνομα του «λαού». Τα «δίκαια» της Ελλάδας δεν εντυπωσιάζουν κανέναν πια, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις και «προγράμματα στήριξης».

Η «μόλυνση» της οικονομίας από την επέλαση της πανδημίας του κορωνοϊού

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως, όταν θα έχει τελειώσει ο εφιάλτης της επέλασης της πανδημίας του κορωνοϊού, τίποτε δεν θα είναι ίδιο όπως ήταν πριν. Η ελπίδα μας είναι ότι αργά ή γρήγορα η επιδημία θα τεθεί υπό έλεγχο και οι συνέπειες δεν θα είναι καταστροφικές. Όταν ο κίνδυνος για την ανθρώπινη ζωή θα έχει περιοριστεί μοιραία η συζήτηση θα επικεντρωθεί στις οικονομικές επιπτώσεις.

Η θρησκεία της Αριστεράς – και το άσυλο που απολαμβάνει ως τέτοια στην Ελλάδα

Αφού σημειώσαμε τα παραπάνω μπορούμε τώρα να γυρίσουμε στην παραπάνω φωτογραφία. Σε μένα η φωτογραφία δεν θυμίζει σοβιετία ή κάτι αντίστοιχα απολυταρχικό αλλά αποτελεί έμπρακτη απόδειξη ότι η Αριστερά είναι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο θρησκεία. Δεν αποτελεί πολιτική παράταξη ούτε φυσικά πολιτικό κόμμα, δεν προτείνει πολιτικές λύσεις, δεν επιθυμεί τη δημιουργία πολιτών και την ενεργή συμμετοχή στα κοινά για την εξεύρεση πολιτικών λύσεων. Όχι. Είναι θρησκεία που απαιτεί τυφλή αποδοχή και υπακοή στο δόγμα, τυφλή υποταγή και πειθαρχία στον οργανισμό που διακινεί και διαμορφώνει το δόγμα, απώλεια της προσωπικής και ατομικής αξιοπρέπειας υπέρ ενός ανώτερου σκοπού. Οι άνθρωποι που καταδέχτηκαν να τοποθετηθούν σε προσημειωμένες θέσεις φορώντας μάσκες ώστε να επιτύχουν έναν στόχο δεν είναι ανεξάρτητα σκεπτόμενοι πολίτες. Είναι πιστοί, και μάλιστα φανατικοί. Ο χριστιανισμός στηρίχτηκε σε τέτοιους για να επικρατήσει σε ένα εχθρικό ή αδιάφορο περιβάλλον – κάποιοι ήταν στυλίτες ή πήγαν να ζήσουν στην έρημο. Οι σύγχρονοι αντίστοιχοί τους δεν συναντώνται σήμερα μόνο στα μοναστήρια και στις σκήτες αλλά και στην πλατεία Συντάγματος, την Εργατική Πρωτομαγιά του 2020.

Το φάσμα του προβλήματος – Ποιού προβλήματος, όμως;

Τα γεγονότα στον Έβρο κατέδειξαν το πλήρες φάσμα του προβλήματος που τρώει τα σωθικά της ελληνικής κοινωνίας. Ποιό είναι όμως αυτό το πρόβλημα και ποιά πολιτικά γυαλιά το βλέπουν καλύτερα; Στην σημερινή κρίση φοριούνται τρία βασικά πολιτικά γυαλιά, αυτά της ακροδεξιάς, βεβαίως, της αριστεράς, και, ναι, της κεντροδεξιάς. Αναλόγως τα γυαλιά, αντίστοιχο και το πρόβλημα. Αναλόγως την ποιότητα του φακού, αντίστοιχο και το φάσμα του προβλήματος. Ποιού προβλήματος όμως; […] Η κεντροδεξιά, ως άμεσο πρόβλημα αντιλαμβάνεται το μεταναστευτικό, τόσο σε κοινωνικό, εθνικό και γεωπολιτικό επίπεδο, όσο και ευρύτερα σε επίπεδο κοσμοθεωρίας. Δεν εστιάζει στους μετανάστες ως πρόσωπα. Ως πρόσωπα είναι επί της αρχής καλοδεχούμενα. Μέσα από τα γυαλιά της κεντροδεξιάς, η εκθετική ενίσχυση του μεταναστευτικού ρεύματος υπονομεύει καταρχήν τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας. Και η υπονόμευση της κοινωνικής συνοχής αποτελεί σαφώς πρόβλημα.

- A word from our sponsors -

spot_img