Οικονομία, ΜΕΘ

Σήμερα είχαμε ένα Blame Game άνευ προηγουμένου! Φταίχτες οι… “ψεκασμένοι” οι οποίοι δεν έχουν ατομική και άρα κοινωνική ευθύνη και μας έφτασαν στο σημείο που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, ενώ η κυβέρνηση είχε πετύχει έναν άθλο την άνοιξη. Τουλάχιστον έτσι μας είπαν…

Ωραία τα παραμύθια ειδικά όταν έχουν και δράκο! Μόνο που αυτό έχει όχι έναν αλλά πολλούς. Τι εννοούμε…

Η συμμόρφωση των Ελλήνων την άνοιξη είχε ως αποτέλεσμα στις αρχές καλοκαιριού να έχουμε Ρ0 και άρα η επιδημία να έχει πρακτικά εξαλειφθεί. Αμέσως μετά, η κυβέρνηση άνοιξε τα σύνορα για τους τουρίστες, διατυμπανίζοντας ότι η χώρα μας είναι ένας ασφαλής προορισμός. Στόχος; Να έρθουν προφανώς για διακοπές όσοι περισσότεροι, ώστε να μην υπάρξει οικονομική καταστροφή και να σωθεί έστω κι εν μέρει ακόμα και αυτή την τελευταία στιγμή η παρτίδα.

Μόνο που άνοιξε τα σύνορα και σε βαλκάνιους, που ειδικά εκείνη την περίοδο ο COVID-19 ήταν σε έξαρση στις χώρες τους. Όπως ήταν φυσικό προσπάθησαν να το μαζέψουν -τελικά και σε σχέση με τις χώρες της γειτονιάς μας, δεν δέχθηκαν από Σερβία (αλλά αφού πρώτα είχαν προλαβει να έρθουν κάποιοι), Σκόπια και Τουρκία-, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις ήταν ήδη αργά.

Προφανώς, η κυβέρνηση δεν θεωρεί ότι το άνοιγμα των συνόρων, από και προς την χώρα μας, ευθύνεται -κατά κύριο λόγο- στην δραματική αύξηση των κρουσμάτων. Βέβαια, αν επιμένει σε αυτό, θα πρέπει να μας εξηγήσει πως από Ρ0 φτάσαμε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα στα επίπεδα ρεκόρ του σήμερα ενώ η συνέχεια προβλέπεται ζοφερή -τουλάχιστον για εύλογο χρονικό διάστημα- με τα ρεκόρ να καταρρίπτονται σχεδόν καθημερινά…

Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί, και δικαίως, ότι δεν κάναμε τίποτα λιγότερο από ό,τι έκαναν οι Βέλγοι, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί και οι Ιταλοί, οι οποίοι όλοι τους έχουν πολύ καλά συστήματα υγείας αλλά και γενικότερα είναι σε καλύτερη κατάσταση από εμάς. Δυστυχώς υπάρχει αντίλογος σε αυτό και αυτός είναι, ότι εφόσον αυτοί είναι καλύτεροι από εμάς και το σύστημά μας είναι -ας το χαρακτηρίσουμε ευγενικά- σαθρό, τότε αυτός είναι ένας εξαιρετικός λόγος του να μην ανοίξεις τα σύνορα το καλοκαίρι και έτσι  να εκτοξεύσεις τα κρούσματα και να φτάσεις ως κράτος και μηχανισμός στα χάλια που είσαι τώρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, πέραν των ανθρωπίνων ζωών και για την οικονομία… Βέβαια, αναφορικά με την οικονομία, αυτά συμβαίνουν όταν μια ολόκληρη χώρα κυριολεκτικά βασίζεται στην… “μονοκαλλιέργεια” του τουρισμού και γενικότερα στις “μονοκαλλιέργειες” για την “ανάπτυξή” της.

Ένα άλλο ζήτημα που “καίει” είναι το τι έκαναν όλους αυτούς τους μήνες για να θωρακίσουν το σύστημα υγείας. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οι ΜΕΘ γεμίζουν και σε διάφορες πόλεις που δεν υπάρχουν πλέον κενές ή λιγοστεύουν επικίνδυνα, μεταφέρουν τους ασθενείς όπου αλλού υπάρχουν διαθέσιμες.

Ένα κρίσιμο ερώτημα λοιπόν είναι, τι ήταν χρησιμότερο, να δοθούν 20+ εκατομμύρια στα κανάλια ή να φτιαχνόντουσαν επιπλέον ΜΕΘ με αυτά τα χρήματα, ώστε να μην υπάρχει τόσο εύκολος κορεσμός; Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τονιστεί ότι όσο λιγότερες ΜΕΘ διαθέτεις τόσο ευκολότερος είναι ο κορεσμός του συστήματος και τόσο επιβαρύνονται τα νοσοκομεία και άρα τόσο πιο εύκολο είναι να… καταρρεύσεις!

Θα πουν πολλοί ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Η μόνιμη επωδός! Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μπορεί να υπάρχει κόστος απόκτησης και λειτουργίας ΜΕΘ αλλά αν υπήρχαν περισσότερες τότε και χρόνο αντίδρασης πιο πολύ θα είχαμε και εντέλει λόγω του ότι πιο δύσκολα θα πηγαίναμε σε γενικό lockdown πιθανώς η επίπτωση στο ΑΕΠ θα ήταν μικρότερη…

Σαρκαστικά κάποιος θα ρωτήσει, να φτιάξουμε λοιπόν 11.000.000 ΜΕΘ;

Μια σύγκριση όμως μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας θα μας κάνει να δούμε τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις… Έχουμε λοιπόν:

Πληθυσμός Γερμανίας: 83.000.000, Κλίνες ΜΕΘ: 25.000, Ποσοστό ΜΕΘ επί του Πληθυσμού: 0,03
Πληθυσμός Ελλάδος: 10.700.000, Κλίνες ΜΕΘ: 1.046 (Νοέμβριος 2020), Ποσοστό ΜΕΘ επί του Πληθυσμού: 0,009

Για να φτάσουμε το ποσοστό της Γερμανίας θα έπρεπε να είχαμε περίπου 3.220 ΜΕΘ. Σε κάθε περίπτωση, είναι μάλλον παραδεκτό -από όλους μας ελπίζουμε- ότι ο αριθμός ΜΕΘ που διαθέτει η χώρα είναι εξαιρετικά χαμηλός, με αποτέλεσμα να είναι δυνατόν να κορεστεί πολύ εύκολα το Σύστημα Υγείας, ειδικά όταν είναι γνωστό το πόσο εύκολα μπορεί να μεταδοθεί ο COVID-19 και τις συνέπειες που επιφέρει, ειδικά σε ευπαθείς ομάδες.

Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω αναφερθέντα, η κυβέρνηση έχει μια εμμονή και στη πολιτική ορθότητα! Τι σημαίνει αυτό και πως επηρεάζει το πρόβλημα του COVID-19 και το lockdown; Πολύ απλά, στο πλαίσιο του κατευνασμού -ως χώρα “διαπρέπουμε” σε αυτόν τον τομέα σε διάφορες περιπτώσεις (βλ. Τουρκία)- των “αλληλέγγυων” δεν δημιουργήσαμε κλειστές δομές και οι λαθρομετανάστες κυκλοφορούν ανεξέλεγκτοι, χωρίς να σέβονται τα μέτρα ασφαλείας -άρα παρανομούν- με αποτέλεσμα να επιβαρύνουν το σύστημα υγείας έτι περαιτέρω!

Σαν να μην έφταναν οι “αλληλέγγυοι”, έχουμε και τους… “δικαιωματιστές”! Έτσι για να μην… κακοχαρακτηρίσουν την κυβέρνηση αφέθηκαν κι αυτοί ελεύθεροι να κάνουν καταλήψεις, πορείες και συγκεντρώσεις. Εννοείται χωρίς κανένα μέτρο προστασίας, εκτός… Εκτός αν ήταν παρούσες οι… κάμερες και φυσικά μόνο εντός πλάνου τα μέτρα!

“Αρωγός” σε όλα αυτά είναι η αντιπολίτευση! Μια αντιπολίτευση που στήριξε όλες τις καταλήψεις, τις συγκεντρώσεις και τις πορείες, συνεχίζει να αρνείται την δημιουργία κλειστών δομών για τους παράνομους μετανάστες και φυσικά είναι δίπλα στα ανεξέλεγκτα παιδιά στις πλατείες. Είναι γεγονός ότι στόχος της είναι η τελικά με κάθε τρόπο αποσταθεροποίηση της χώρας, για να μπορέσει να την εκμεταλλευτεί πολιτικά τη φθορά της κυβέρνησης… Λειτουργεί με αυτό τον τρόπο καιροσκοπικά, καθώς αδυνατεί -πάντα αδυνατούσε- να καταλάβει τα επερχόμενα τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και στα εθνικά και θεωρεί ότι θα επανέλθει για να ολοκληρώσει το “έργο” της.

Επανερχόμενοι στην κυβέρνηση, θα λέγαμε ότι η λύση -όχι μόνο στα του COVID-19 αλλά γενικότερα- είναι να δρα προληπτικά κι όχι απλώς θεραπευτικά. Όμως όπως αποδείχθηκε, αυτή η πρακτική δεν εφαρμόστηκε. Μέχρι το εμβόλιο λοιπόν και εφόσον η καμπύλη των κρουσμάτων μειωθεί, ως λύση δεν μπορεί παρά να είναι παρά ο συνδυασμός κάποιων συγκεκριμένων μέτρων, της εμπέδωσης του όρου ατομική ευθύνη, αλλά και η  αύξηση των ΜΕΘ με ένα προφανώς λειτουργικό σύστημα υγείας (αυτά τα δύο τελευταία μπορούν να ξεκινήσουν να υλοποιούνται ακόμα και αυτή την ύστατη στιγμή, αν υπάρχει σχεδιασμός).

Σχετικά Άρθρα

Η Ευρώπη και τα εμβόλια«Στις Βρυξέλλες, κανείς δεν σε ακούει αν ουρλιάζεις»

Η Ευρώπη και τα εμβόλια
«Στις Βρυξέλλες, κανείς δεν σε ακούει αν ουρλιάζεις»

Αυτή την περίοδο ασκείται παντού έντονη κριτική στις Βρυξέλλες, ότι απέτυχαν με την προμήθεια των εμβολίων για την COVID-19. Οι καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων αλλά και η επιμονή της Κομισιόν να αποφασίσει εκείνη αντί για τα Κράτη-Μέλη έφεραν την Ευρώπη τελευταία στην παγκόσμια κούρσα των εμβολιασμών, πίσω όχι μόνο από Αμερική, Κίνα και Ρωσία, αλλά και το Ηνωμένο Βασίλειο ή το Ισραήλ. Με πρόσφατο άρθρο του το politico.eu ρίχνει την ευθύνη προσωπικά στην Πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Άλλο άρθρο έριξε ευθύνες και στην, Κύπρια, Επίτροπο για την Υγεία, Στέλλα Κυριακίδου. Αν κάτι είναι γεγονός, αυτό είναι ότι η Ευρώπη απέτυχε στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Η αληθινή όμως ερώτηση είναι, γιατί φτάσαμε ως εδώ; Τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες; Τα πράγματα είναι πραγματικά απλά: Οι θέσεις είναι δοτές, μη εκλόγιμες. Η «πρωθυπουργός» της Ευρώπης, δηλαδή η Πρόεδρος της Κομισιόν, και οι «υπουργοί» της Ευρώπης, δηλαδή οι Επίτροποι, διορίζονται – δεν εκλέγονται. Και, όπως είναι γνωστό σε καθένα, όποιος διορίζεται οφείλει σε εκείνον που τον διόρισε.

read more
Η Ελλάδα σε έναν πολυπολικό και πολυπολιτισμικό κόσμο

Η Ελλάδα σε έναν πολυπολικό και πολυπολιτισμικό κόσμο

Σε αυτόν λοιπόν τον πολυπολικό κόσμο, ρόλο κλειδί παίζουν οι πολιτισμοί. Κι αυτό γιατί παρόλο που υπήρχε η θεώρηση -και ακόμη κάποιοι το πιστεύουν- ότι τελικά η οικονομία θα υπερισχύσει και θα αμβλύνει τις όποιες διαφορές, αποδεικνύεται ότι αυτό δεν ισχύει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει σύγκρουση, τουλάχιστον επί του παρόντος και σίγουρα όχι με όλους.

read more
Ευρωπαϊκή Ένωση: Χρόνου φείδου ή τέλος χρόνου;

Ευρωπαϊκή Ένωση: Χρόνου φείδου ή τέλος χρόνου;

Αυτή η νέα επιδημία CoV (coronavirus) αποκάλυψε τρία βασικά και διαφορετικά μοντέλα ως αναφορά την κρατική αντίδραση στον ιό: (1) Kομμουνιστικό μοντέλο ή, διαφορετικά, μοντέλο Κίνας: Το συγκεκριμένο μοντέλο βασίστηκε στην έλλειψη διαφάνειας και στη χρησιμοποίηση σκληρών εργαλείων καταστολής για την επιβολή των μέτρων «προστασίας». (2) Αμερικανικό μοντέλο: Ο θρίαμβος του καπιταλισμού και της ελευθερίας. Είναι δύσκολο να σκεφτούμε ένα απαγορευτικό (lockdown) κινέζικου στιλ στη χώρα όπου ισχύει η 1st Amendment στο Αμερικανικό Σύνταγμα και η ελευθερία της οπλοκατοχής. Οι Αμερικανοί παρ΄ όλα αυτά δεν έμειναν άπραγοι, επένδυσαν πραγματικά πολλά χρήματα. Η κυβέρνηση Trump «άνοιξε το πορτοφόλι» και μέσα σε λίγες ημέρες χορήγησε μη επιστρεπτέα επιχορήγηση (κατά το Ελληνικότερο Επιστρεπτέα Προκαταβολή!) 2,5 δις δολάρια σε φαρμακευτικές εταιρείες για να βρουν το εμβόλιο. 3. Ευρωπαϊκό μοντέλο. Υπάρχει βέβαια και το Ευρωπαϊκό μοντέλο: Κάτι ενδιάμεσο μεταξύ των δύο πρώτων, αναφορικά με τις πολιτικές ελευθερίες. Στα οικονομικά, από την άλλη πλευρά, είναι μοναδικό: Σχεδίασε μια χρηματοδότηση τεράστια για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα της τάξης των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, την ανακοίνωσε πριν από το καλοκαίρι με πυροτεχνήματα και για πολιτικούς λόγους διατήρησης ισορροπιών, και την μπλόκαρε πριν από μερικές ημέρες.

read more

Γράψου στη λίστα φίλων!

Ακολουθήστε μας