Η χιονοστιβάδα των καταγγελιών στο χώρο του ελληνικού θεάτρου, θα έλεγα καλλιτεχνικού χώρου, αφού προβλέπεται να εμφανιστεί σωρεία νέων καταγγελιών, είναι από μόνο του ένα σοκαριστικό γεγονός. Πόσα νέα παιδιά με ταλέντο απευθύνονται σε εγνωσμένης αξίας καλλιτέχνες  και εναποθέτουν τις ελπίδες τους στα χέρια τους, με αποτέλεσμα, είτε  να φεύγουν τρέχοντας από το επάγγελμα, προκειμένου να διαχειριστούν το τραύμα τους, είτε να παραμείνουν, ελπίζοντας  ότι θα ανακάμψουν και ότι η κόλαση που πέρασαν, τουλάχιστον κάτι απέδωσε. Αυτό, το τελευταίο, είναι και ο ορισμός της αλλοτρίωσης που επιφέρει σε έναν άνθρωπο η βία.

Εάν όμως είχαμε ως χώρα νομικές και δεοντολογικές δικλείδες, θα απέτρεπαν ένα τέρας, που ενδύεται το σκηνοθέτη ή το συνθέτη ή το διανοούμενο από το να καλέσει ή, αντίστοιχα, ένα νέο παιδί από το να σπεύσει στο σπίτι του πρώτου, επειδή δήθεν θέλει να του κάνει εκτάκτως audition; Οι θύτες τέτοιων εγκλημάτων χειραγωγούν το θύμα με τέτοιον τρόπο, που το κάνουν να πιστεύει ότι εκείνο ζήτησε να βρεθεί σ’ αυτή τη θέση. Η δεσπόζουσα θέση του θύτη που μπορεί να είναι δεσπόζουσα επαγγελματικά, κοινωνικά, οικονομικά, ασκεί ένα δέος και δημιουργεί μία ελπίδα στο θύμα, που την  καλλιεργεί εντέχνως ο ίδιος ο θύτης, ότι  «είναι η ευκαιρία της ζωής του», ή έστω, μία από τις ευκαιρίες–ορόσημο στη ζωή του, ότι πρόκειται για μία στιγμή που αργότερα θα τη διηγείται στους νεότερους του επαγγέλματος με αναπόληση. Αυτό είναι το πρώτο βήμα της χειραγώγησης. Το δεύτερο βήμα είναι αυτή καθ’ εαυτή η εγκληματική πράξη, όταν το θύμα βυθίζεται από το θύτη σε ωκεανό αμφιβολιών και ενοχών : μήπως δεν ήμουν πολύ καλός/ή; Μήπως χάσω την ευκαιρία της ζωής μου; Μήπως παραείμαι συντηρητικός/ή; Μήπως δεν είμαι αρκετά χαλαρός/ή; Και, φυσικά, μήπως εν τέλει δεν κάνω για το ρόλο; Μήπως με διώξει;

Αυτοί είναι μερικοί μόνο από τους λόγους που απαντούν στο ερώτημα που ευλόγως εγείρουν πολλοί συμπολίτες μας «Mα γιατί τώρα;»

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε θέσπιση κανόνων για τη διεξαγωγή της πρόβας και της audition. Θα πρέπει, μαζί με όλα αυτά, να θεσπιστεί, νομοθετικά, ένας αυστηρός Κώδικας Δεοντολογίας, όπως υπάρχει σε όλα τα ελεύθερα επαγγέλματα και όπως  προβλέπεται και από τους  Κώδικες Δεοντολογίας σε άλλες χώρες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η IFA(Παγκόσμια Ομοσπονδία Ηθοποιών) εποπτεύει και καθοδηγεί τα Σωματεία Ηθοποιών κάθε κράτους μέλους της. Παράλληλα, κάθε χώρα μπορεί να θεσπίσει δικούς της κανόνες και κώδικες, όπως και γίνεται βέβαια παντού στον κόσμο – πλην της Ελλάδας – όχι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Η.Π.Α, αλλά και στην Αφρική και την Ασία. Κανόνες όπως το ότι χρειάζεται κανείς να είναι μέλος του Σωματείου για να εργάζεται στο θέατρο ή την οθόνη (υπήρχε και στη χώρα μας αλλά καταργήθηκε), ότι όλα τα συμβόλαια περνούν από έλεγχο των Σωματείων, ότι υπάρχουν λίστες «κακών» εργοδοτών κ.ά. Ο Κώδικας Δεοντολογίας  σε κράτη όπως ο Καναδάς, η Γαλλία, η Νότια Αφρική, η Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Η.Π.Α. και άλλα πολλά, έχουν ως κύριο εργαλείο την αποδοχή της σύμβασης εργασίας από το Σωματείο, πριν από το εκάστοτε θέατρο, ή την προσάρτηση του στο κείμενο της συλλογικής σύμβασης. Όλα αυτά βρίσκονται υπό επεξεργασία από τα μέλη του ΣΕΗ παράλληλα με την προσπάθεια υπογραφής συλλογικής σύμβασης στο ελεύθερο θέατρο. Έτσι, οποιοσδήποτε θέλει να εργασθεί στο θέατρο ή την τηλεόραση ή τον κινηματογράφο του Βελγίου, ας πούμε, γνωρίζει από πριν τον Κώδικα, τους μισθούς, τις διαδικασίες audition και προβών, τις ακριβείς ενέργειες που πρέπει να κάνει σε περίπτωση παραβίασης των κανόνων, ακόμα και τη διασφάλιση ότι κάθε ρόλος πρέπει να προσφέρεται σε έναν και μόνο ηθοποιό (The Casting Director’sGuide των Η.Π.Α, οι οποίες διαθέτουν μεγάλη εξειδίκευση κανόνων, σχεδόν τόσων, όσα και τα επαγγέλματα γύρω από την ορχηστρική τέχνη), έτσι ώστε κανείς να μην πείθεται από μεμονωμένες προσκλήσεις σε απόμερα μέρη ή σκοτεινά σημεία του θεάτρου ή σπίτια, ή παρκάκια για να κάνει audition ή πρόβα.

Οι Intimacy Directors (για θέατρο και ζωντανές παραστάσεις εν γένει) και οι Intimacy Coordinators (για κινηματογράφο και τηλεόραση), οι οποίοι ενεργούν ως «προπονητές» του ηθοποιού, ξεχωριστά από το σκηνοθέτη ο οποίος βρίσκεται στο πλατώ ή στη σκηνή, φέρουν πιστοποίηση, από αναγνωρισμένο από το Σωματείο Ηθοποιών κάθε μίας από αυτές τις χώρες, φορέα και, μάλιστα, διδάσκεται και σε πανεπιστήμια ως ειδικό μάθημα.

Οι δε, πιθανοί δράστες των παρενοχλητικών, εγκληματικών, αλλά και των προσβλητικών της προσωπικότητας πράξεων, θα δουν την έξοδο από το επάγγελμα σε περίπτωση που αποδειχθεί η πράξη τους, πέραν της ποινικής καταδίκης τους στο δικαστήριο.

Όπως κάθε ανθρώπινη και επαγγελματική δραστηριότητα, η Τέχνη πρέπει να διέπεται από κανόνες και διαδικασίες, προκειμένου να μην κυριαρχεί η αυθαιρεσία και η εκμετάλλευση, κοινώς, για να μην  ισχύει ο νόμος της ζούγκλας. Στη χώρα μας αυτό παραμελήθηκε και, μάλλον, υποβαθμίστηκε ο ρόλος του αρκετά.

Τώρα είναι η ώρα να προστατεύσουμε τα θύματα, αλλά και την ίδια την Τέχνη σε όλες της τις εκφάνσεις, για ένα μέλλον που θα προάγει το πνεύμα και την καλλιτεχνική δημιουργία σε όλους τους παραγωγικούς τομείς της.

Σχετικά Άρθρα

Η επιστήμη έκανε το χρέος της, τώρα η σειρά σου!

Η επιστήμη έκανε το χρέος της, τώρα η σειρά σου!

Όπως σε τόσες άλλες εκφάνσεις της ελληνικής κοινωνίας και πολιτικής ζωής, οι «μάγκες» και τα «γατόνια» που δεν υπακούν τους νόμους και τους κοινωνικούς κανόνες, που δε γνωρίζουν πώς να διαβιούν μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο, οι αντικοινωνικοί αυτοί τύποι (κι ας είναι κάθε βράδυ έξω και τα σπάνε), αυτή τη φορά έχουν γίνει επικίνδυνοι για την υγεία του διπλανού τους (στην κυριολεξία) και για την ελευθερία του διπλανού τους. Είναι εκείνοι που σου κλέβουν τη δυνατότητα να ζεις ως ελεύθερος γιατί οδηγούν την κοινωνία σε πλήρη παροπλισμό, σε πλήρες πάγωμα ελευθεριών και δικαιωμάτων σου. Που σου ρουφάνε τον αέρα που αναπνέεις.
Οι εμβολιασμένοι πολίτες έχουν αδιαμφισβήτητα και αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα. Τα δικαιώματα των συνεπών πολιτών που εμβολιάσθηκαν, αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή τον κίνδυνο να υποχωρήσουν έναντι του πλήθους των, από πεποίθηση, μη εμβολιασμένων, κι έτσι όλη η συζήτηση κινείται γυρω από λάθος άξονα. Αντί να συζητάμε για τα δικαίωματα, τάχα, των μη εμβολιασμένων, πρέπει αντιθέτως, να περιφρουρήσουμε και να διαφυλάξουμε τα δικαιώματα του εμβολιασμένου πληθυσμού μας. Ας το δούμε πιο αναλυτικά:

read more
Crash Test για την Υπουργό: Μέρος Ι

Crash Test για την Υπουργό: Μέρος Ι

Η σκέψη για αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος υπάρχει από την πρώτη ημέρα (κυριολεκτικά) της διακυβέρνησης της χώρας από την παρούσα κυβέρνηση. Η ανάγκη για αυτονομία και ενδυνάμωση της σχολικής μονάδας υπήρξε ένα από τα κεντρικά θέματα της προεκλογικής περιόδου και παρέμεινε στο επίκεντρο του αρμόδιου Υπουργείου μέχρι την ανατροπή που επέφερε στη λειτουργία των σχολείων (και όχι μόνο) η πανδημία του covid19. Με ένα νέο νομοσχέδιο επιχειρείται να επιλυθούν, κάποια από τα πιο καίρια και διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης. Πράγματι, διαχρονικά και μακροχρόνια, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πάσχει από ακαμψία και άρνηση εκσυγχρονισμού, διακατεχόμενο ταυτόχρονα από ένα σύνδρομο συνδικαλιστικής εμμονής, αφού υπάρχει και δουλεύει ως αυτοσκοπός, όχι για τα παιδιά, αλλά για τους εκπαιδευτικούς των σχολείων και των φροντιστηρίων. Να δούμε όμως ποιες είναι οι πιο σημαντικές ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου για την «Αναβάθμιση του Σχολείου και την Ενδυνάμωση των Εκπαιδευτικών».

read more
Όλα για την δόξα ή φυλακή της ανθρώπινης ασχετοσύνης τους

Όλα για την δόξα ή φυλακή της ανθρώπινης ασχετοσύνης τους

Με το πέρασμα του χρόνου το όνομα του Ηρόστρατου έγινε συνώνυμο αυτού που διακατέχεται από τη μανία να γίνει γνωστός, έστω και διαπράττοντας κάτι κατακριτέο και καταστροφικό. Η φράση «ηροστράτειος δόξα» σημαίνει τη φήμη που αποκτά κάποιος από καταστροφική πράξη, ενώ η φράση «ηροστράτειο έργο», το καταστροφικό έργο. Δυστυχώς, Ηρόστρατους βλέπει ακόμα πιο έντονα σήμερα, σε σχέση με κάθε άλλη εποχή, κανείς σε όλα τα πεδία της ελληνικής πραγματικότητας.

read more

Γράψου στη λίστα φίλων!

Ακολουθήστε μας